Archive for the ‘Zonder rubriek’ Category

Woensdag 21 augustus 2013     Chaumont - Froncles

volle kade in Chaumont

volle kade in Chaumont

Het was flink koud vannacht. Kost enige zelfbeheersing om de kachel niet aan te steken. Opnieuw valt op dat het stroomverbruik afgelopen nacht onzinnig hoog was, maar dat de motor dat in de kortste keren weer bijlaadt. We stellen vast dat we uit voorzorg vooralsnog alleen op plaatsen moeten gaan liggen waar we stroom kunnen krijgen.. Tegelijk met ons starten ook de Fransen, die na de eerste paar sluizen de truc uitvinden om iemand vooruit te sturen die de telecommand bedient ruim voordat we bij de sluis zijn. Dan is de sluis al vol als we er arriveren en kunnen we meteen invaren. Daardoor gaat we redelijk wat sneller dan gebruikelijk en varen dan toch maar door naar een wat grotere plaats met een mooie  kade met water en stroom waar het overigens op dit moment bijna vol ligt. En  het terrein blijkt uitgebreid te zijn met staplaatsen voor campers inclusief voorzieningen. Kennelijk is dit hier toch een geliefde plaats voor zowel schepen als campers want op de namiddag is er geen plaats meer voor de laatkomers. Voor stroom en overnachting wordt 4 euro gerekend.

achter elkaar: hefbrug-aquaduct-tunnel en sluis

achter elkaar: hefbrug-aquaduct-tunnel en sluis

En het is er heel stil, geen trein of weg in de buurt maar wel vlak bij het dorp en een supermarktje. Jack duikt in de catalogi om zich te oriënteren over accu’s en een Franse buurman geeft hem het adres van zijn garage die ook zijn boot technisch verzorgt.
Vaartijd 5 uur 05″, 24 km, 11 sluizen en 1 tunnel

Donderdag 22 augustus 2013
Weer een frisse nacht en dan tot overmaat van ramp is tijdens het water koken voor de ochtendkoffie de gasfles leeg. Jack mag buiten de gasfles wisselen. Na het ontbijt samen een nieuwe gasfles gehaald, de laatste hier bij de super. Wij zien weer  leeglopende accu ’s die snel opgeladen zijn. Toch maar vervangen. Er wordt met  deze en gene gebeld en Stef zoekt in Nederland uit hoe het vervoer eventueel het beste geregeld kan worden. Uiteindelijk aan het eind van de middag 2 accu’s bij onze werf besteld, inclusief vervoer per UPS nog altijd voordeliger dan hier in Frankrijk . Wij kunnen ze dinsdag verwachten, mogelijk maandag. Verder weer een mooie dag, in de ochtend vertrekken een aantal schepen en campers, in de middag zijn alle lege plekken weer opgevuld. En ongelofelijk dat het hier zo stil is.

en weer een historische hefbrug

en weer een historische hefbrug

Vrijdag 23 augustus 2013
De bakker meldt zich luid toeterend omstreeks 9 uur op de kade, lekker makkelijk.
Sanne krijgt een heftige aanval van schildermanie. De mast, de vaarboom, de zwemtrap en nog wat klein spul worden allemaal geschuurd en gelakt. De werf meldt dat de accu’s om 13 uur opgehaald zijn, dus hopen wij dat zij uiterlijk dinsdag hier arriveren. In de middag samen een rondje dorp gedaan en daarna deze en gene helpen aanleggen meestal gevolgd door een praatje. De kade ligt als elke avond vol jachten.
Vandaag zon, warm en een beetje wind waardoor het schilderwerk in de avond al droog is.

Zaterdag 24 augustus 2013
Al laat in de avond was het gisteren begonnen te regenen en dat doet het bij het opstaan nog steeds. Later af en toe even een droog moment, dus ontplooien wij weinig activiteit en lezen veel. Ook de caravans en schepen blijven bijna allemaal waar ze zijn. In de namiddag nog veel meer regen, enorme stortbuien met onweer en zelfs hagel. Saaie dag, maar wel een goed gevoel dat we gisteren precies op het goede moment geschilderd hebben.

ineens een compleet nieuwe brug, maar waar overal afstandsbediening is, moet hier iemand van de VNF komen

ineens een compleet nieuwe brug, maar waar overal afstandsbediening is, moet hier iemand van de VNF komen

Zondag 25 augustus 2013
Het weer is wat opgeknapt en er vertrekken een paar jachten. Wij melden H&C dat er 2 plaatsen vrij zijn gekomen en 2 uur later verschijnen zij met  A&P precies op tijd om deze lege plekken in te nemen. Onze ontmoetingsborrel bij A& P aan boord gaat bijna (geruisloos ?) over in een Apro bij ons. Prima weer, gezellig gezelschap en blij elkaar weer te zien.

Maandag 26 augustus 2013
Vol ver/afwachting van de accu’s die mogelijk afgeleverd zullen worden. H. blijft nog een dagje langer hier zodat hij morgen Jack kan helpen die zware monsters (56kg per stuk) te plaatsen . In de namiddag worden alvast wat voorbereidingen in de machinekamer getroffen waarna wij bij H. aan boord een wijntje halen. Overigens is het regenweer en komen de accu’s niet.

Dinsdag 27 augustus 2013
Het weer is nog wat somber en miezerig maar wij zijn voorbereid om aan de slag te kunnen.

met vrienden aan tafel

met vrienden aan tafel

De hele dag de komende en gaande auto’s in de gaten gehouden maar er komt niets voor ons . Wij zien op internet dat de accu’s maandag in Parijs aangekomen zijn en nog niet uitgecheckt. ’s Avonds gezellig met zijn zessen buiten pizza gegeten maar op het laatst snel naar binnen moeten vluchten vanwege een stevige bui.

Woensdag 28 augustus 2013

Ook vandaag staan de accu’s nog in Parijs genoteerd. Onze vrienden moeten verder en vertrekken, wij voelen ons niet zo happy dat er geen beweging komt in het UPS-vervoer en gaan aan het telefoneren. Men belooft een tracing uit te zetten en terug te informeren (wat natuurlijk niet gebeurt).  Het rampzalige bij UPS is dat de kwaliteit van de helpdesk absoluut ondermaats is. Zelfs beweert een medewerker dat het scannen van een pakket bij het in en uit gaan van een vestiging niet werkelijk plaats vindt maar een theoretisch gebeuren is, meer iets als een planning.

de bakker aan boord in de optrekkende ochtendmist

de bakker aan boord in de optrekkende ochtendmist

Hoewel de tracking aangeeft dat het pakket in Parijs staat, beweert deze man doodleuk dat het helemaal niet onmogelijk is dat het nog in Utrecht staat.

Donderdag 29 augustus 2013
Vanochtend staat ons vrachtje nog steeds in Parijs. Opnieuw uitgebreide telefonades. Inmiddels geven ze wel toe dat het pakket zoek is, maar geen nood, er gaat een ‘tracing request’ uit en meestal hebben ze het dan binnen 2 dagen te pakken. Wel moeten ze keer op keer precies weten hoe het er uit zag, hoe verpakt, welke kleur tape gebruikt etc..  Je vraagt je af waarom: is de streepjescode verdwenen? Nee dat kan niet zeggen ze. In de avond verschijnt op het scherm dat het in Nancy zou zijn hoewel niet in Parijs uitgecheckt. Zouden ze dan toch deze week nog komen?

Vrijdag 30 augustus 2013

10 dagen in Froncles, dank zij UPS

10 dagen in Froncles, dank zij UPS

Het verhaal wordt wel erg saai: een herhaling van wat gisteren gebeurde, alleen is de informatie die wij van een medewerker van UPS krijgen weer anders dan hiervoor: dat op het scherm staat dat het pakket in Nancy staat zegt volgens hem niets, alleen dat ze daar het request hebben ontvangen. Het kan overal in Europa zijn. Het is balen. De informatie die UPS aan zijn klant geeft is absoluut onbetrouwbaar en onjuist. En inmiddels hebben wij ook zo onze vraagtekens bij wat er op het tracking-scherm staat. Nooit, nooit meer iets met UPS. Eind van de ochtend komen H&E met de Sina aan. Die hebben een soortgelijk voorval meegemaakt. Zij hebben in Condé sur Marne 8 dagen op accu’s liggen wachten, maar met één wezenlijk verschil: bij hun zijn ze wel aangekomen, vervoerd door DHL. We verdrinken ons verdriet bij een toch gezellig aperitief aan boord van de Sina.

Zaterdag 31 augustus 2013

het "Lampedusa bootje"

het "Lampedusa bootje"

Als elke ochtend vertrekken een aantal campers maar rond de middag staat het al weer aardig vol. Deze keer erg veel Fransen die kennelijk van het laatste vakantieweekend gebruik maken. Ook de kade ligt als elke avond vol. Vandaag kunnen wij dan ook voor het eerst deze week bij het schip weg, in het weekend komt er sowieso geen vracht. Maar we beginnen ons wel op alternatieven te beraden. Die accu’s zijn we vermoedelijk kwijt, een kostbare grap.
E&H nodigen ons uit voor een echte Zwitserse kaasfondue morgenavond bij hun aan boord.

Zondag 1 september 2013

Bij alle ellende van het wachten op de accu’s is het gelukkig wel erg mooi weer. Wel liggen we achter een hoge bergkam, zodat we pas tegen half tien zon op het schip krijgen. Dus brandt elke ochtend de kachel even, want koffie maken bij14 graden vind ik iets te fris. s’Middags verschijnt er aan de kade een heel apart bootje, het lijkt een Noordafrikaans vissersbootje, maar vaart nu onder Engelse vlag met als enige bemanning een jonge Engelse vrouw. Het blijkt een bootje te zijn waarop 34 vluchtelingen zaten toen ze bij Lampedusa opgepikt werden door de Italiaanse marine. Onvoorstelbaar.

onze 'redders in de nood' vertrekken weer naar Nederland

onze 'redders in de nood' vertrekken weer naar Nederland

Lees het verhaal en de achtergronden verder maar eens na op http://www.to6411.net/
In de avond een voortreffelijke Zwitserse kaasfondue aan boord van de Sina. Zij gebruiken daarbij nog apart drankjes en olie om  eerst het brood in te dopen, alvorens dat in de kaas onder te dompelen. Dat tikt best aan naast alle rode wijn die er tot onze verbazing bij geserveerd wordt, maar we zijn inmiddels wel wat gewend en het was voortreffelijk.

Maandag 2 september 2013
De kogel maar door de kerk gejaagd. UPS laat niets van zich horen. Pakket staat nog steeds op de zoeklijst. Hun meegedeeld dat, mocht het ooit te voorschijn komen, ze het weer af mogen leveren op het adres waar ze het opgehaald hebben. Bij onze werf (van Gent Watersport) weer 2 accu’s besteld. Maar dit keer zullen ze vervoerd worden door mijn broer die zo goed is om daar 2 dagen voor uit te trekken. We zijn niet zo gek dat we UPS nog een keer het vervoer laten verzorgen, nooit meer. Maar omdat je niet weet wat dit bedrijf uithaalt blijven we nog wel de hele dag aan boord, want je weet maar nooit. Geluk bij een ongeluk: het blijft prachtig weer.

Dinsdag 3 september 2013
De accu’s worden gehaald in Kerkdriel en komen morgen. Stel je nu toch eens voor dat UPS die dingen terug vindt en ook morgen bezorgt. Dan hebben we vier nieuwe. Maar door alle onzekerheid moet er toch steeds iemand (in de regel de kapitein) aan boord zijn. Sanne doodt ondertussen de tijd met bramen plukken, jam maken en een fietstocht naar de Sina die verder is gevaren. Wij vinden het fantastisch zoals ieder ons probeert te helpen maar als de accu’s er niet zijn kan er niet echt geholpen worden.

Woensdag 4 september 2013
Tegen 17 uur arriveren broer en echtgenote met het inderdaad loodzware vrachtje. Bij het uit de auto tillen blijkt toch dat een dergelijk gewicht eigenlijk nog net iets te veel is voor mijn rug.We besluiten om niet meer de hele wisseling uit  te voeren; dat kon wel eens een paar uur gaan duren en dan zitten we vanavond in het donker en doen ook alle pompen (drinkwater en zwart water) het niet. Als proef tillen S&E en Sanne de startaccu alvast uit de machine kamer en dat valt niet tegen. Mijn bewondering voor de beide dames. Morgen de verdere wisseling en installatie. Sanne bereidt voor ons een heerlijk maal en ondanks onze goede voornemens gaan we niet al te vroeg naar bed.

Donderdag 5 september 2013

de klus is geklaard, een sigaartje waard !

de klus is geklaard, een sigaartje waard !

In de ochtend de operatie voltooid. Oude accu’s afgekoppeld en er uit en nieuwe er in en aangesloten. Ook nog even hulp gehad van een Nederlandse camper-eigenaar. Dank. Maar nogmaals mijn bewondering voor en heel veel  dank aan broer, schoonzus en Sanne. Want deze batterijtjes wegen wel ruim 56 kilo per stuk. Om half elf is de operatie voltooid. Zonnepanelen weer aangesloten, waterpomp weer gemonteerd en trapje naar de machinekamer weer bevestigd. Ik loop naar het kantoor van de VNF een klein stukje verder op en gelukkig zijn zij zonder meer bereid om de oude accu’s af te voeren. Het bevestigt weer eens de vrijwel altijd enorme klantvriendelijkheid van de VNF-mensen op de werkvloer. Vanmiddag en vanavond blijven de nieuwe accu’s nog aan de lader; morgen gaan we eindelijk weer verder. Richting Reims.

Reis 2013
Donderdag 8 augustus 2013

Auxonne bij avond, gezien vanuit het restaurant bij de stuw

Auxonne bij avond, gezien vanuit het restaurant bij de stuw

Mooi weer, schip wassen, ramen zemen, luieren, kletsen met  andere waternomaden, vakantiegangers en uitgebreid inkopen doen.
’s Avonds HEERLIJK gegeten in het grill-restaurantje aan de stuw.

Vrijdag 9 augustus 2013
Opnieuw weer om van te genieten, wat we ook doen. De laatste was gaat de machine in en ligt een paar uur later weer in de kast. Na het eten een afscheidsborrel aan boord met de havenmeester en zijn vrouw.

Zaterdag 10 augustus 2013
Wij vertrekken noordwaarts. Op de rivier is redelijk wat vaart en wij schutten de 2 rivier-sluizen met een Zwitsers gezin dat het varen nog niet gewend is. Waarschijnlijk is het goed dat wij het Zwitser-Duits sowieso niet kunnen verstaan want het was mijlen ver te horen.

de eerste stopplaats op het Marne-Saone kanaal

de eerste stopplaats op het Marne-Saone kanaal

Maar zulke ererondjes vóór de sluis zie je toch maar zelden. Het eist dan ijzeren zelfdiscipline om het schutcommando van de sluis niet in werking te stellen en ze verder maar wat aan te laten tobben, maar dat gaat natuurlijk wel iets te ver. Dus verwelkom je ze na verloop van tijd en vertel je ze dat het na een aantal weken meestal wel beter gaat, wetende dat ze vrijwel altijd maar voor één week gehuurd hebben. Gelukkig draaien wij direct na dit feest het kanaal de Champagne á Bourgogne op (dat bij ons nog gewoon het Marne-Saône kanaal heet)  en gaan zij rechtdoor verder de Saône op. In de eerste sluis van dit kanaal krijgen we weer de ‘telecommand’ (apparaat voor de bediening van de sluizen) uit een zuiltje keurig toegerold. Naast die zuil een stand met keurig verzorgde infofolders (in diverse talen)  over de bediening van de sluizen en beweegbare bruggen, en dat zijn er nogal wat. De ene keer gaat het passeren van de sluis halfautomatisch via radardetectie, de andere keer weer met de afstandsbediening en soms met handbediening.

we kijken veelal uit over eindeloze akkers

we kijken veelal uit over eindeloze akkers

Na 6 sluizen op het kanaal vinden wij het welletjes en vinden in Reneve een schaduwrijk plekje, net diep genoeg, aan de wal. De snelweg is in de verte hoorbaar, verder heel rustig. Op het kanaal vandaag geen schip gezien.
Vaartijd 5 uur, 30 km en 7 sluizen.

Zondag 11 augustus 2013
Wij zijn van plan om niet te veel te varen, het is opnieuw prachtig weer en wij hebben nog tijd genoeg. Onderweg op diverse plekken waar wij voorheen goed konden liggen zijn werkzaamheden uitgevoerd of nog bezig of wordt feest gevierd zodat wij noodgedwongen toch een “lange” vaardag maken. Van het mooi aangelegde nieuwe fietspad langs het kanaal wordt nauwelijks gebruik gemaakt. Wij leggen het schip aan de wal in St Maurice met uitzicht over kilometers al dan niet geoogste akkers. Fantastisch: stikdonker en oorverdovend stil. Fluisterend durf je zelf(s) nauwelijks een kaarsje aan te steken.
Vaartijd 5 uur 20′, 29 km en 13 sluizen.

een van de vele leegstaande sluiswachterswoningen aan dit kanaal

een van de vele leegstaande sluiswachterswoningen aan dit kanaal

Maandag 12 augustus 2013
Zon, warm, wéér een dag om lekker niets te hoeven doen. In de ochtend tevergeefs naar St Maurice om brood te kopen. Pech, er is geen enkele winkel en de bakker schijnt hier een aantal keren per week langs te komen. Dan ’s middags maar op de fiets naar het 9 km bergopwaarts gelegen  Fontaine Francaise waar op maandag alles dicht is maar om 4 uur toch nog een bakker open gaat en zijn ongeveer laatste stokbrood aan ons kan slijten.Overigens een erg mooi dorp en aan de weg er naar toe ligt welgeteld 1 boerderij. Er wordt overal volop geoogst, geploegd en geëgd met de nodige stof als gevolg. Maar gelukkig waait voor ons de wind uit de gunstige hoek.
Vandaag zijn 4 jachten voorbij gevaren.

Dinsdag 13 augustus 2013

de kerk van piepape: zouden al die graanboeren vinden dat een kerk toch ook iets van een silo weg heeft?

de kerk van piepape: zouden al die graanboeren vinden dat een kerk toch ook iets van een silo weg heeft?

Als een boer op het veld naast ons zijn land begint te bewerken en grote stofwolken onze kant op komen, hebben wij snel de lijnen los en varen zeer vlot de 3 sluizen door naar onze volgende stop: Cusey, waar 2 jachten afgemeerd liggen. Op de kade water en stroomaansluiting, opnieuw gratis.Daar dankbaar gebruik van gemaakt en de was gedaan. In de loop van de dag komen nog 2 jachten hier afmeren en ligt de kade vol. Op de wal staat een een soort frietkraam die tegen 7 uur open gaat en waar wij friet met een prima steak haché halen. Kennelijk is het bij het vaarvolk bekend dat je vanaf de Saône tot aan Langres geen winkels in de dorpjes aan het kanaaal hebt, iedereen komt hier eten (halen). In Cusey zelf veel grote, oude gebouwen, meest boerderijen en een oude kerk met graven tot aan de kerkmuur.
Vaartijd 1 uur 30′, 6 km en 3 sluizen.

inval van de schemering in Piepape

inval van de schemering in Piepape

Woensdag 14 augustus 2013
Een heldere en koude nacht (wat heet), maar de zon warmt snel op. Neemt niet weg dat als je bij 14 graden in de keuken koffie en thee wilt zetten het best wel lekker is om even de kachel aan te steken. En dus doe ik dat. De bakker komt om 8.30 uur met zijn bestelauto aan de kade en als je nog niet wakker zou zijn wordt je het wel van de scherpe claxon. Wat geklust, de naamborden weer in de lak gezet, de watertanks gevuld, in de zon gezeten, gewandeld en de eerste bramen geplukt. Het wordt een beetje een weekje luieren, maar daarvoor is het ook vakantie.

Donderdag 15 augustus 2013
Opnieuw om 8.30 uur de bakker op de wal. Daarna dek gepoetst en op ons gemak naar Piepape getuft. De Odin, een wat bejaarde Engelse wide body is al een half uur vóór ons vertrokken. Op zich is dat geen probleem, maar eigenlijk niet de bedoeling. In het stuk vóór ons vindt de detectie voor de sluizen plaats door middel van radarpalen. En die zien nu eenmaal geen verschil tussen een klein en een groot (vracht)schip. Jachten mogen hier varen van 9 tot 18 uur, vrachtschepen van 7 tot 19 uur. Bij de sluizen die gesignaleerd en bediend worden via de het telecommando- apparaat is dit oneigenlijk gebruik niet meer mogelijk omdat jachten een ander type apparaat meekrijgen dan de beroepsvaarders waarmee dit onderscheid wel mogelijk is. Omdat de Odin nu voor ons uit vaart duurt het nemen van de sluizen iets langer, omdat ze eerst leeg moeten lopen. Normaal, als je de eerste bent, staan ze altijd open naar de benedenkant. In Piepape aangelegd op onze vertrouwde aanlegplek, die overigens ernstig aan het vervallen is. Er ligt ook hier weer niemand. Sanne struint nog even wat rond in het dorp, op zoek naar de bakker en even “kerkje kijken” natuurlijk. Overigens prachtig weer, al liggen we al wel vanaf 15 uur in de schaduw.
Vaartijd 3 uur 25″, 12 km en 11 sluizen.

één van de laatste 8 sluizen vóór Langres

één van de laatste 8 sluizen vóór Langres

lijn is bevestigd

lijn is bevestigd

het water stijgt

het water stijgt

Vrijdag 16 augustus 2013
Wederom prachtig weer, maar vroeg in de ochtend koud genoeg om de kachel even aan te hebben. Heeft natuurlijk ook te maken met het feit dat we inmiddels op ruim 300 meter hoogte zitten. Sanne haalt wat leeftocht bij de bakker, die ook sla, fruit en yoghurt blijkt te verkopen. Dan staat aan de overkant van het kanaal al een sluiswachter die vraagt of we nu gaan vertrekken. Even later blijkt waarom deze haast, de komende 3 sluizen worden door hem gecontroleerd evenals de achter ons liggende 10 sluizen. Maar behalve wij wordt er in zijn “ambtsgebied” vandaag geen enkel schip verwacht, dus kan hij leuke dingen voor zichzelf gaan doen. De laatste 8 (2 km) sluizen vóór de tunnel van Langres vallen onder beheer van de sluiswachter van sluis 1, de bovenste. Hier passen we voor de eerste keer een ander techniek toe: deze 8 sluizen hebben n.l. een veel groter verval  dan alle voorgaande, ongeveer 7 á 8 meter, en dat is te veel voor Sanne om vanaf het schip een lijn om de bolder boven op de wal te krijgen. Dus gaat Sanne op de fiets verder en laat op elke sluis een lijntje met een haak zakken, waar ik dan de lus van het landvast in hang, die zij vervolgens naar boven haalt en om de bolder legt, waarna ze de sluis in werking stelt. Die lijn zit al vast op de voorbolder van het schip en door dan heel behoedzaam een beetje gas te geven komt het schip strak langs de sluiskant en blijft daar keurig liggen tot de sluis vol is. Op die manier passeren we in no time de laatste 8 sluizen en zijn dan al om half twaalf in Heuilly-Coton (340 meter boven de zeespiegel). Gezien het tijdstip besluiten we om maar meteen door te varen naar Langres: een stuk van 7,3 km eenrichtingsverkeer, met daarin een tunnel van bijna 5 km lengte. De dienstdoende toezichthouder van dit traject, verzoekt ons met veel nadruk om ons niets aan te trekken van rode, groene of geen lichten in de tunnel. Ze zijn bezig met het testen van een nieuw controlesysteem. De tunnel is overigens zodanig verlicht dat je er zonder eigen schijnwerper door zou kunnen. Ook wordt een volledig camera-controle systeem aangelegd. De toezichthouder meldt met een uitgebreide grijns op z’n gezicht dat hij echt alles kan zien wat we doen in de tunnel. In iets meer dan 3 kwartier razen we door de tunnel, daarna nog 2 afgaande sluisjes en we maken vast aan de kade bij Langres.
In de middag fietst ijzeren Sanne de berg op naar de supermarkten van Langres om de voorraden wat aan te vullen. De heenweg is steil en bloedzwaar, de terugweg kost alleen maar remvoeringen. Vandaag slechts één varend schip gezien.

de tunnel van Langres

de tunnel van Langres

redelijk donker

redelijk donker

Vaartijd 4 uur 55″, 20 km, 13 sluizen en 1 tunnel.

Zaterdag 17 augustus 2013
Het is opvallend zo weinig schepen er aan de kade liggen. Was het altijd lastig om een plaatsje te krijgen in Langres, nu is er plaats te over. Eigenlijk verwondert ons dat al dagen lang op dit kanaal: er is nauwelijk of geen vaart. Ik kan mij niet voorstellen dat op deze manier het voor de VNF vol te houden is om zoveel mankracht in te zetten en onderhoud aan sluizen te plegen voor zo weinig jachten. Als je de jaarlijkse kosten van dat alles zou verhalen op de jachten die dit kanaal passeren dan is het waarschijnlijk direct afgelopen. In Langres is overigens al wel een bezuiniging ingevoerd: stroom wordt slechts 3 uur per etmaal geleverd, en wel van 7 tot 8, van 12 tot 13 en van 19 tot 20 uur. Overigens ook een wat onlogische benadering. Eenmaal per dag van 19 tot 22 uur zou veel logischer zijn. Maar het helpt wel: vroeger bleven jachten hier soms weken liggen vanwege de gratis stroom. De eenvoudigste oplossing om gewoon € 5 per dag liggeld te vragen stuit altijd weer op het probleem dat iemand het moet innen.
s’Middags samen naar de supermarkten geweest.
We horen dat de Sina bij Condé sur Marne ligt te wachten op 4 nieuwe accu’s, de Progress en de Cheers zitten nog in het Canal de Ardennes. Dus is er voorlopig nog geen sprake van een ‘reunie’, en kunnen we rustigjes aan een aantal dagen in ons eigen tempo al dan niet doorvaren.

de breedte van het kanaal is soms zeer beperkt

de breedte van het kanaal is soms zeer beperkt

Zondag 18 augustus 2013
Het was ons niet erg duidelijk of we nu aangemeld waren voor begeleiding. De komende 23 sluizen zijn namelijk handbediend. Je krijgt steeds een sluiswachter mee. Even na negen uur vaart een Frans jacht af en wij gaan maar mee. De sluiswachter vindt het prima, of je nu 1 of 2 schepen in de sluis hebt maak voor zijn werk niets uit. We willen naar een kleine kade in Rolampont, maar dan loopt onze planning even mis. De Fransman kan nog net aansluiten achter de Belg met wie we de afgelopen week ook regelmatig samen gevaren hebben. Maar voor die Belg ligt een Nederlandse luxe motor, ruim 30 meter lang die de rest van de kade in beslag neemt. De eerste keer deze reis dat we plannen ergens te liggen en dat het niet lukt. De Belgen bieden aan om bij hun opzij te komen, maar we besluiten om maar naar de volgende sluis te varen en een plekje aan de wal te zoeken. Met enige moeite vinden we een plekje vlak voor sluis 10 aan de damwand waar het net diep genoeg is. Vervolgens de controlepost gebeld dat we hier nu liggen en morgen om 9 uur graag verder willen. Zijn wij in ieder geval de eerste in de sluis en hebben dus ook eerste keus bij het vinden van de volgende aanlegplek. Overigens: sinds tijden was het vandaag iets minder warm en hadden we vanmiddag zelfs een beetje regen, maar het blijft aangenaam.
Vaartijd 3 uur 40″, 13 km en 7 sluizen.

zou hij denken dat de verkeerde kant breder is?

zou hij denken dat de verkeerde kant breder is?

Maandag 19 augustus 2013
Het weer is in eerste instantie somber maar nog erger is voor Jack het feit dat de accu-meter het signaal geeft dat de spanning onder de 11,5 volt komt, dus bijna leeg en dat de verbruikers afgeschakeld gaan worden. Snel om 8.15 uur de motor gestart om de accu’s te laden en ondertussen alles vaarklaar gemaakt. Als om 8.45 uur er 2 jachten in de verte aangevaren komen hebben wij de ankerpennen en lijnen al aan boord  en varen aan. De sluiswachter verschijnt even later en is verbaasd dat er nu 3 schepen op een schutting wachten terwijl hij er maar 2 kan verwerken. Hij regelt ondertussen dat wij met het Franse jacht  verder gaan en de Belgen een half uur later met een andere sluiswachter de reis kunnen voortzetten. Een sluis verder krijgen wij te horen dat wij voorzichtig moeten zijn omdat wij een tegenligger hebben: een geladen peniche. Als altijd lijken de sluiswachters veel ontzag te hebben voor de binnenschepen van 40 meter die steeds met extra begeleiding door het kanaal geloodst worden. En bij de volgende sluis gaat onze sluiswachter met de peniche (Nederlands) weer terug en krijgen wij 2 begeleiders mee, wel zo gemakkelijk omdat je dan zelf niet hoeft te draaien. Het weer is fris met stevige buien, maar klaart in de loop van de dag op. Voorspoedig gevaren, wel opvallend dat de sluizen altijd weer dicht worden gezet ook al is de afstand er tussen maar 1 km of minder en ook al weet men dat er een schip van de andere kant komt. Omdat wij zorgen hebben over de accu’s zijn wij Foulain, een mooie plek waar 2 jachten kunnen liggen maar geen elektriciteit is, toch maar voorbij gevaren. Er geldt hier geen middagpauze zodat wij vlot door kunnen  en tegen drie uur in Chaumont afmeren. Op dat moment is er nog voldoende plek, maar tegen 5 uur ligt alles vol. Overigens zijn dit soort havens niet te vergelijken met die in Nederland: meestal alleen een lange kade waar afhankelijk van de lengte van de schepen 4 tot 10 jachten kunnen liggen.
Een mooie namiddag, 1 peniche en 1 jacht onderweg tegen gekomen, de Belgen komen na ons aan evenals 2 kleine Franse jachten die vanuit de richting Vitry le Francois aankomen.
Vaartijd 6 uur 10″, 29 km en 15 sluizen.

willen jullie ons wel op gepaste afstand passeren!

willen jullie ons wel op gepaste afstand passeren!

Dinsdag 20 augustus 2013
We blijven vandaag een dagje liggen, boodschappen doen, weblog bijwerken, schip poetsen, wat plekjes bijschilderen en een klein beetje luieren. Gisteravond gehoord dat de vrienden met de Progress, de Cheers en de Sina nu alle 3 bijna bij het begin van het kanaal zijn. Wij zitten daar nog ruim 100 km vandaan; ergens halverwege gaan we elkaar ontmoeten. Daarna gaan wij door naar Reims en via Givet terug naar Nederland. Het feest kan niet eeuwig duren.

Door de extreme hitte waren we met het verslag wat achter geraakt. Maar dat hebben we nu weer ingehaald.

Veel foto’s zijn veel mooier als je ze vergroot door er op te dubbelklikken !!

Woensdag 17 juli 2013

ook het water kun je versieren (Montargis)

ook het water kun je versieren (Montargis)

Want wat gebeurde er gisterenavond: we lagen 100 meter voor de sluis. Kanaal is ter plaatse zeker 30 meter breed. De Sina lag bij ons opzij omdat de Fransman vóór ons het vertikte om een stukje op te schuiven hoewel er zowel voor als achter hem zeker 8 meter vrije ruimte was. Was hij dus opgeschoven dan was er plaats genoeg voor de Sina geweest. Om 19 uur verschijnt de politie, die blijkbaar de haven beheert en sommeert op hoogst onvriendelijke wijze de Sina om te verdwijnen: dubbel liggen is niet toegestaan, hoewel we dus een afspraak hadden om samen de volgende morgen om 9 uur door de sluis te gaan en dus niemand ergens last van kon hebben. Elke vorm van redelijkheid bij de politie van Montargis ontbrak: “nu vlug maken dat je weg komt of er volgt een boete van 1500 €”. Zelfs verschillende Fransen probeerden de politiemannen tot enige redelijkheid te bewegen maar tevergeefs. Uiteindelijk gaven E&H het op en gingen een halve km terug terug aan de kanaaloever liggen.
Vanochtend samen geschut. De rest van het watersportwereldje lag nog te pitten. Mooi weer, mooie omgeving en nauwelijks andere vaart. Op een stil plekje in de buurt van Dordives vroeg in de middag gestopt, vlak voor de sluis. Wij liggen dan naast een klein zijriviertje van de Loing, bij de sluis van Neronville.
Vaartijd  4 uur 20″, 20 km en 10 sluizen.

Donderdag 18 juli 2013

helaas, weinig kans op overleven; door de damwandplaten kunnen ze niet uit het water komen

helaas, weinig kans op overleven; door de damwandplaten kunnen ze niet uit het water komen

Opnieuw mooi weer, de temperatuur is al dagen ruim 30 graden. De haven bij Nemours blijkt eigenlijk niet te bestaan, de Sina vindt nog wel een plek aan een kleine steiger maar, naar later blijkt, ze kunnen de wal niet op, want de poort is zeer deugdelijk afgesloten. Wij gaan door en net voorbij de porte de garde (je vaart hier een paar km over de rivier), 3 km verder vinden wij een kade, diep genoeg en meren daar af. Wij melden dit onze vrienden die al spoedig bij ons komen liggen.
Vaartijd 4 uur, 19 km en 6 sluizen.

Vrijdag 19 juli 2013
Tegen de middag  verlaten wij het kanaal van Loing en komen bij St. Mammès op de Seine. Het is druk met de beroepsvaart die voorbij schiet (zijn we niet meer gewend) maar wij vinden een prima plek in de (mini)jachthaven. De rivier stroomt n.l. nog best wel flink en het waait hard. In de middag het plaatsje bekeken en 4 km. terug inkopen gedaan. Met  H&E ’s avonds bij het restaurant aan de kade gegeten. Morgen scheiden onze wegen zich voorlopig, zij gaan richting Parijs en wij naar de Yonne  om vervolgens het Canal de Bourgogne opnieuw te verkennen.
Vaartijd 3 uur 25″, 17 km en 6 sluizen.

Zaterdag 20 juli 2013

bij 35 graden wordt er hard gewerkt aan de modernisering van de sluizen

bij 35 graden wordt er hard gewerkt aan de modernisering van de sluizen

Om half 10 volgens afspraak bij het tankstation waar een vrachtschip zou vertrekken. Helaas, het schip schuift alleen maar een stukje op en legt dan weer vast om vervolgens nog ruim een uur water te tanken en boodschappen te doen. Daardoor ligt hij precies voor de inham waar de jachten moeten tanken.Wij blijven drijven tot het vrachtschip weg is. Uiteindelijk zijn wij dan om half 12 klaar met het innemen van diesel en varen vandaag bijna zonder beroepsvaart, bij Montereau de Yonne op. Het schutten is lastig, wij varen laag in, de sluizen op de Yonne hebben schuine zijden. De eerste 3 gaan goed met bandjes onder het schip geschoven.  De volgende heeft een drijvende ponton van 8 meter lengte achter in de sluis waar wij aan moeten vastmaken. Helaas, de houten beschermrand daarvan is gesneuveld, wij zijn veel te lang t.o.v. het steigertje om enigszins op de plek te kunnen blijven liggen bij het met geweld de sluis instromende water en schuren dus langs de uitstekende ijzeren rand: hebben wij weer een extra klusje voor de komende dagen. Wij varen zo veel mogelijk door om van deze vervelende sluizen af te zijn en varen daardoor een aantal mooie plaatsen voorbij. Uiteindelijk, want sluiswachters blijken toch bijna nooit ook maar iets zinnigs over eventuele aanlegplaatsen te weten, vinden wij een prima kade bij Serbonnes waar wij de ankerpennen weer eens in het hoog opgroeiend gewas slaan en van een uitstekende avond en warme nacht mogen genieten.

zowaar, een vrachtschip. De tweede op deze reis

zowaar, een vrachtschip. De tweede op deze reis

Vaartijd 7 uur, 39 km en 5 sluizen.

Zondag 21 juli 2013
Rustig aangevaren vanuit het dorpje waar overigens geen enkele voorziening, zelfs geen kerkje of bar is.  Dan lopen wij een huurjacht achterop dat vlak voor ons losmaakt en voor ons uit gaat zodat wij vervolgens een aantal sluizen geen ponton-gedoe meer hebben en gewoon aan deze huurbak afmeren. Wel heel voorzichtig want die kleine boldertjes in/op dat plastic ………… En met naast ons weer een zeiljachtje is de sluis in de breedte vrijwel geheel opgevuld. Zo varen wij de hele dag van de ene naar en in de andere sluis tot wij ons in de haven van Joigny sur Yonne stil laten vallen en ons wat rust geven. het weer is nu al dagen lang bloedheet en de warmte maakt ons loom.
Vaartijd 9 uur 10′ , 52 km en 10 sluizen.

Maandag 22 juli 2013
Eerst naar de supermarkt en dan om 10 uur met opnieuw zon en warmte het laatste stukje van de Yonne  voor we het Canal de Bourgogne op gaan.

elke ochtend weer poetsen, ontelbare aantallen dode vliegjes

elke ochtend weer poetsen, ontelbare aantallen dode vliegjes

Wij hebben deze rivier bewust snel gevaren maar zij verdient meer aandacht evenals de plaatsen waar wij langs zijn gekomen. Hopelijk een volgende keer en met meer tijd deze tocht herhalen. We lunchen onderin in de 6 meter diepe eerste sluis van het Bourgogne kanaal, want ja hittegolf of niet, lunchtijd is lunchtijd. In Brienon, de eerste plaats op het kanaal, gestopt bij de verhuurhaven. Tegen 6 uur worden wij verzocht een stukje verderop te gaan liggen, de verhuurhaven blijkt geen gasten te mogen accepteren (we lagen er overigens al uren) en wij verhuizen dus naar de gemeentelijke haven 100 meter verder op. De eerste en laatste keer dat wij daar aanleggen gezien het lawaai, het verkeer en de idiote prijzen (stroom kost n.b. € 5,- per nacht).
Vaartijd 4 uur 55′, 19 km en 5 sluizen.

Dinsdag 23 juli 2013
Wij krijgen vandaag weer een sluiswachter mee die een aantal sluizen voor ons open en dicht draait tot er een tegenligger komt waarmee hij terug gaat en wij met de aangekomen sluiswachter (die dus ook terug gaat), verder schutten. Wij varen zo veel mogelijk in het midden van het kanaal waar de minste waterplanten zijn. Er drijft veel gras en gemaaid riet rond. Wij genieten ondertussen van het warme weer en het landschap. Er is nauwelijks waterverkeer, wij komen 2-3 schepen per dag tegen. Bij Flogny is de mooie kade diep genoeg om er te kunnen aanleggen en de rest van de dag gaan we ons niet te veel inspannen.

een merkwaardig type bolder, wie dat bedacht heeft heeft nog nooit een lijn los gegooid onder in de sluis

een merkwaardig type bolder, wie dat bedacht heeft heeft nog nooit een lijn los gegooid onder in de sluis

Vaartijd 5 uur, 21 km en 12 sluizen.

Woensdag 24 juli 2013
Vandaag varen wij vanaf 9 uur met een Frans jacht samen in de sluizen tot Tanlay waar de gemeente een lange kade voor jachten heeft gerealiseerd met gratis stroom en water. Wij zoeken de koelte op onder de parasol van een terrasje op de kade waar wij ons tracteren op ijs. Later op de middag naar het schitterende kasteel met park waar regelmatig ook lokale festiviteiten georganiseerd worden. Het kasteel dateert van 1533, is sinds 1705 in het bezit van dezelfde familie en domineert het dorp.
Vaartijd 5 uur 55′ ,  22 km en 10 sluizen.

Donderdag 25 juli 2013
Vandaag lijkt het een herhaling van gisteren: opnieuw ver over de dertig graden, mooie route en vlotte schuttingen. Jack heeft gisteren de schroef weer ontdaan van alle gewassen maar het lijkt of het alleen maar erger wordt met de waterplanten.

lastige sluizen in de Yonne, geen kademuur maar een schuine wand

lastige sluizen in de Yonne, geen kademuur maar een schuine wand

De VNF heeft een varende maaimachine hier in het kanaal aan het werk waardoor het ook duidelijk is waarom er overal gemaaide planten drijven die voor schepen en sluizen overlast zorgen. In Ravieres afgemeerd. De sluiswachters moeten voortdurend enorme hoeveelheden planten voor de sluisdeuren weghalen. Er zijn stukken kanaal waar je absoluut in het midden moet blijven, ga je daarbuiten dan loop je onherroepelijk vast in de plantenzooi en moet je te water om alles uit de schroef te halen. Herhaaldelijk moeten met name vastgelopen huurboten weer teruggetrokken worden naar het midden van het kanaal om weer verder te kunnen varen.
Vaartijd 6 uur 55′, 30 km en 14 sluizen.

Vrijdag 26 juli 2013

De 2 jachten die vanochtend ook zouden vertrekken, blijven liggen omdat er regen verwacht wordt. Als wij volgens afspraak om 9 uur bij de sluis zijn staan er 2 sluiswachters klaar en vanaf de volgende zelfs 3. Inderdaad regent het later maar door de hoge temperatuur ben je ook zo weer droog na elke schutting. Het schip heeft het vandaag wat moeilijker, het vaart niet maar ploegt planten. Bij Montbard doorgevaren, geen aantrekkelijke kade en haven.Verderop overal te ondiep aan de kant dus door naar Venarey-Les Laumes waar we nog een plaatsje kunnen  bemachtigen buiten de jachthaven die vol ligt met huurboten.

schilderachtige plaatsjes met (gelukkig voor Sanne) altijd een grote kathedraal

schilderachtige plaatsjes met (gelukkig voor Sanne) altijd een grote kathedraal

Wat er verder aan de kant ligt is grotendeels verwaarloosd en verlaten.
Vaartijd 7uur 35′ , 32 km en 20 sluizen

Zaterdag 27 juli 2013
Wij zijn 100 meter op weg naar de sluis als er voor een smalle brug een visser zijn hengel dwars over het water heeft uitgezet, zonder dobber. Achter de brug zien wij nog een paar hengels uitstaan en komen 2 slapende vissers eens kijken wat er wel aan de hand is. Ondertussen wordt de eerste hengel ingehaald maar een stuk visdraad en angel ontbreken… en de andere 2 worden aanvankelijk vergeten totdat Jack nog eens opnieuw heftig in de achteruit gaat. Wij merken niets bijzonders bij het varen en hopen dat de draad niet in de boegschroef terecht is gekomen. Na 3 sluizen binnen 1 km krijgen wij een km verder 26 sluizen in een trap en vinden het dan wel genoeg geweest. Wij blijven in Marigny le Cahouet overnachten.
Vaartijd 5 uur, 10 km en 29 sluizen.

Zondag 28 juli 2013
Om 9 uur weer aan de sluis, de volgende trap van 10 sluizen in en dan naar Pont Royal. Het water is tussen een aantal sluizen opvallend vrij van waterplanten. Het gaat opnieuw snel vandaag, weer bijna geen jachten gezien.

de enige wijngaard, vlak bij het begin van het Canal de Bourgogne

de enige wijngaard, vlak bij het begin van het Canal de Bourgogne

In Pont Royal liggen 2 jachten aan een lange en zeer goed verzorgde gemeentekade waar water en stroom is en waarvoor je 3 euro betaalt. De beheerder woont bij de haven en controleert het grote grasveld op afval. Daarnaast heeft hij een gite die vol is en waar regelmatig mensen tevergeefs komen aankloppen.
Een flinke wandeltocht door dorp naar Saucy en Velogny, ook gehuchten net als Port Royal.
De beheerder zorgt morgen voor brood.
Vaartijd 3 uur 50′, 12 km en 14 sluizen.

Maandag 29 juli 2013
Het schip krijgt een super wasbeurt, we nemen ons voor om met name de gangboorden toch wat vaker te poetsen, maar de hitte van de afgelopen dagen heeft ons niet gestimuleerd om de zaken goed bij te houden. Maar na een paar uur schrobben ziet ze er weer fantastisch uit. Als ik tenslotte de schroef nog even controleer en al het gras verwijder, kom ik tot de ontdekking dat er een vislijn om de as gedraaid zit. Na een uur prutsen geef ik het op: een flink stuk is er uit maar nog niet alles. Morgen het schip maar verhalen naar een plek waar ik op de bodem kan staan en daardoor meer kracht heb. Waar we nu liggen is het 3 meter diep, waardoor je alles zwemmend moet doen, uiterst onhandig.

Dinsdag 30 juli 2013

zo draai je een sluisdeur open

zo draai je een sluisdeur open

Met behulp van de uiterst vriendelijke en behulpzame beheerder van het terrein de boot half en half in een soort inhammetje gedraaid  en geprobeerd de visdraad van de schroefas te verwijderen. We denken allebei dat het vishaakje in de rubber huls om de as zit, maar later blijkt dit een stuk van de wapening van de rubber huls te zijn. Nog wel een aantal stukjes vislijn kunnen verwijderen, evenals het losse stuk draad van de wapening. Erg bevredigend is het allemaal niet maar méér kunnen we ook niet doen. Blijkt wel dat het schroefasvet nog ruimschoots en gemakkelijk door de schroefaskoker is te persen. Voorlopig de schroefas maar een paar keer per dag controleren. Sanne gaat in de middag St Thibault nog bezoeken.
Morgen het laatste stuk omhoog naar Pouilly en Auxois en dan overmorgen de tunnel aldaar, vervolgens afzakken naar Dijon en door naar St. Jean de Losne.

Woensdag 31 juli 2013
Weer een mooie dag en een mooi stuk kanaal. In Pouilly ligt de haven direct achter de laatste opgaande sluis en er is plaats te over.

zou die door een of andere afvoer naar binnen kunnen komen?

zou die door een of andere afvoer naar binnen kunnen komen?

De sluiswachter laat ons onze lamp voor de tunnel demonstreren en controleert of wij zwemvesten aan boord hebben.Wij zijn verplicht die te dragen in de tunnel. De nodige instructies worden ons op papier gegeven. Morgenochtend om 8uur 40′ moeten wij ons melden voor de doorvaart. Ondertussen bekruipt mij het enge gevoel dat wij er niet door kunnen gezien de hoogte van de stuurhut en wordt alles nog eens driftig uitgetekend en nagerekend. Zelfs water getankt en de reserve diesel-voorraad uit het vooronder in de grote tank achter overgeheveld, alles om het achterschip maar zo laag mogelijk te krijgen. De doorsnede tekening van de tunnel, die ik uiteindelijk van de sluiswachter krijg laat mij uiteindelijk gerustgesteld gaan slapen.
Vaartijd 4 uur 30′, 18 km en 13 sluizen.

Donderdag 1 augustus 2013
Jack is tijdig bij de sluiswachter en krijgt daar zijn “doorvaartbewijs” en een portofoon mee waarmee in de tunnel contact met de sluiswachter gemaakt kan worden.

In tegenstelling tot nagenoeg alle andere lange tunnels heeft deze geen voetpad aan de zijkant.

varen of ploegen, nog even en varen gaat niet meer

varen of ploegen, nog even en varen gaat niet meer

In geval van een calamiteit ben je dus nagenoeg onbereikbaar. Vandaar de uitgebreide veiligheidsmaatregelen. Bovendien hangen op een aantal plaatsen camera’s waarmee de doorvaart intensief gevolgd wordt op tenminste 8 monitoren in het kantoor van de sluiswachter. De tunnel is vanwege de kosten slechts voor een deel verlicht en wij komen er eigenlijk vlot doorheen zonder ook maar een keer de kant/het plafond te raken. Maar veel speling is er niet. Vanaf nu zakken wij weer in de sluizen, gemakkelijk met het vastleggen maar wel meer uitkijken bij het invaren omdat het water in de sluizen zo hoog staat dat het nog maar net niet over de rand loopt. Weer een mooie warme dag en mooie omgeving. Wij stoppen op tijd in Vandenesse en Auxois. Het is ons te warm om nog een paar km naar boven te lopen of fietsen voor een bezoekje aan Chateauneuf en we kiezen er voor het dorpje te verkennen en ’s avonds te gaan eten in het lokale restaurant.
Vaartijd 2 uur 30′, 8 km, 8 sluizen, 1 tunnel.

Vrijdag 2 augustus 2013
Vandaag hebben wij de A6 grotendeels langs het kanaal wat afbreuk doet aan de omgeving. Gelukkig draait bij le Pont d’Ouche de rivier en dus ook het kanaal 90 graden en hebben wij alleen wat lokaal verkeer naast ons.

chateau van Tanlay

chateau van Tanlay

De sluiswachter die wij nu hebben kan ons vertellen dat bij de sluis van La Forge een kade zullen vinden waar het diep genoeg is voor ons om te liggen. Daar aangekomen peilen wij als gewoonlijk  maar moeten dan wel helemaal tot vlak voor de sluis door om de vereiste diepte te hebben. Het blijkt dat het sluiswachtershuisje nu het centrale punt voor de sluiswachters is en dienst doet als verzamelplaats/kantoor/ garage voor de brommers/scooters en elektrische fietsen.
Het is heerlijk in de schaduw, binnenboord koelt het in de avond tot 29 graden af en op afstand onweert het.
Vaartijd 5 uur, 16 km en 16 sluizen.

Zaterdag 3 augustus 2013
We horen dat H&C inmiddels nog steeds problemen met de koeling/afdichting van de schroefas hebben en inmiddels weer “in dok” liggen. Maar vooralsnog blijft het plan om elkaar ergens in het Marne-Saone kanaal te ontmoeten.

sommige sluizen ..

sommige sluizen ..

zijn wel heel..

zijn wel heel ..

bizar versierd

bizar versierd

Om half 8 onderweg naar de bakker begint het te regenen maar gelukkig is het om 9 uur weer droog en blijft het zo. Wij zien nu vaker kades die niet meer gebruikt worden door de beroepsvaart en mogelijk ook geschikt zijn om af te meren. Maar wij gaan door naar Fleurey sur Ouche waar voldoende bolders zijn maar de waterdiepte krap en daarom het achterschip met een afstandhouder van de wal gehouden moet worden. Weer veel mensen die het kanaal op de fiets verkennen en onderdak voor een nacht zoeken.
Vaartijd 4 uur 50′, 19 km en 17 sluizen.

Zondag 4 augustus 2013

eindeloze graanvelden, laat de boeren maar dorsen

eindeloze graanvelden, laat de boeren maar dorsen

Een boze sluiswachteres staat vrijwel continu te schelden door de telefoon, opgewonden omdat zij een oude brommer meekreeg die het bij de eerste sluis al begeeft. Haar hulpje staat zijn brommer aan haar af en loopt een aantal km met die kapotte brommer naar een VNF-punt. Volgens ons: als hij maar niet in de buurt van dat scheldende mens hoeft te zijn.
Wij plannen om vanmiddag in een haventje even vóór Dijon te blijven liggen maar daar aangekomen blijkt de haven opgedoekt en de omgeving komt niet prettig over, dus dan toch maar naar Dijon zelf.  Het is bloedheet, de haven zelf ligt afgeladen vol en wij leggen ons in de halfschaduw aan de kade tegenover de haven. Ook hier weer veel hotelboten, de meeste niet in bedrijf. Op het hele kanaal zagen wij diverse hotelboten die afgemeerd, onbewoond en schijnbaar afgedankt waren achtergelaten.
Mensen zoeken koelte in het parkje aan de haven. In de avond verhuizen wij wat zaken die op het dek liggen om niet voor verrassingen te komen staan.
Vaartijd 5.00 uur, 15 km en 13 sluizen.

begeleiding door maar liefst 3 sluiswachters

begeleiding door maar liefst 3 sluiswachters

Maandag 5 augustus 2013
Wij liggen volgens afspraak al ruim voor 9 uur voor de sluis maar helaas…eerst gaan 2 hotelboten voor zodat wij pas om 10 uur door kunnen en verder de hele dag achter deze twee blijven hangen wat betekent dat wij voor elke sluis moeten wachten omdat zij uiterst langzaam gaan. Uiteindelijk blijven zij na 15 sluizen liggen en kunnen wij voorbij en na nog 2 sluizen verder aan een rustige fabriekskade in de buurt van Aiserey (net onder sluis 71) afmeren. Morgenochtend liggen wij dan ruim genoeg vóór op de hotelboten. Jack gaat om 22 uur nog eens te water (tijdens een regenbuitje) om de schroef te controleren en is dan nog een uur bezig om stukken visdraad die om de asbescherming om de schroefas zitten, er tussen uit te prutsen.
Vaartijd 7 uur 50′, 19 km en 17 sluizen.

Dinsdag 6 augustus 2013
Vlot de paar laatste sluizen van het Canal de Bourgogne genomen. Het blijft merkwaardig dat je tijdens de totale 240 km van dit kanaal geen enkele wijngaard ziet. Waar komt dan toch die wijn vandaan?

in de tunnel van Pouilly, let op de hoogte van de hoeken van de stuurhut

in de tunnel van Pouilly, let op de hoogte van de hoeken van de stuurhut

In St. Jean de Losne getankt tijdens een stortbui met stevig onweer. Prijs van de gasolie overigens € 1,42  In tijden niet zo goedkoop getankt. Kwam goed uit want meteen alle reservetankjes ook weer gevuld. Aan de kade in St. Jean ligt alles vol; we besluiten om maar meteen naar ‘onze’ haven in Auxonne door te varen. Als oude bekenden worden we daar welkom geheten en opgevangen door Roy en Carole. Ik schijn enige bekendheid in deze haven te hebben gekregen: “the guy who broke his leg”. Tijdens de nacht een zwaar onweer, meer dan 40 mm regen; Sanne heeft niets gehoord!
Vaartijd 4uur 40′, 34 km en 6 sluizen.

Woensdag 7 augustus 2013
Rustdag in de ons zo bekende haven, lijntjes aan stootwillen waar nodig vernieuwd, tussen de buien door het stadje in en zowel de Lidl als de Intermarché bijna leeg gekocht.

Donderdag 8 augustus 2013

Somber, bewolkt en bijna voortdurend regen. Dat is wel even afkicken na al dat mooie weer. Maar een uitstekende dag om aan het weblog te werken.  En een bezoek aan het grill-restaurant is altijd weer een smakelijk genoegen’.

Morgen gaan we voorbereidingen treffen voor de terugtocht naar Nederland, waarvoor we in principe “maar” acht weken hebben. De route zal gaan via Langres, Vitry, Reims, Charleville, Dinant en Maastricht.

Tot slot nog zomaar een paar foto’s.

je moet 'het' maar zien

je moet 'het' maar zien

de onderwaterplantenmaaimachine

de onderwaterplantenmaaimachine

Chateauneuf

Chateauneuf

Woensdag 3 juli 2013

een zekere dreiging gaat er toch wel uit van kerncentrales

een zekere dreiging gaat er toch wel uit van kerncentrales

Regenachtige dag met vrij veel wind. We varen maar een klein stukje vandaag na alle emotie van gisteren. Bij Léré is een prima kade bij een silo die gelukkig nog even tot de graanoogst buiten bedrijf is. Ook hier weer water en stroom gratis.

Vaartijd 2.uur 10″ , 10 km en 3 sluizen.

Donderdag 4 juli 2013
Eindelijk lijkt de zomer begonnen, het is mooi weer, zonnig, lekker windje. Vroeg gestart om een plaats proberen te krijgen in Belleville waar wij een aantal jaren terug een schitterende plekje aan een park met wijds uitzicht hadden. Bij aankomst ligt het al vol, wij sluiten achter aan en slaan de ankerpennen op de wal. Na de lunch vertrekt een huurjacht
en kunnen wij doorschuiven. Een  Australiër zegt toe 8 meter op te zullen schuiven maar vertikt het vervolgens ondanks dat wij en anderen hem aanbieden te helpen met verhalen. E&H. liggen aanvankelijk bij ons opzij maar kunnen dan op een vrijkomende plek van een ander huurjacht verder naar voren afmeren. Net buiten de kade ligt een Nederlandse
hotelboot  van de HAT organisatie die gespecialiseerd is in gecombineerde fiets-vaarvakanties en waar dan ook tegen de avond een zeer internationaal gezelschap fietsers arriveert.

Vaartijd 1.00 uur, 5 km.en 1 sluis.

bijzonder tuin-complex in Belville

bijzonder tuin-complex in Belville

Vrijdag 5 juli 2013
Zon en warm, luieren, wassen en later verkassen want de meeste boten vertrekken. De Australier weigert nog steeds iets voor- of achteruit te gaan. Maar wij liggen nu aan de ‘officiële’ kade aan echte bolders. De passagiers van de hotelboot vertrekken met een bus naar Parijs. Binnenboord wordt daar hard gewerkt aan de voorbereidingen voor de
ontvangst van de nieuwe gasten terwijl de gids de hele dag de 20 fietsen controleert en repareert.

Zaterdag 6 juli 2013
Zon, warm , wandelen, lezen, een praatje hier en daar, kortom: leven als God in Frankrijk.
Nieuwe gasten komen aan boord van de Anna Maria en het is vermakelijk te zien hoe deze zich “infietsen”.

Zondag 7 juli 2013
Idem als gisteren. Er ontstaat enig leedvermaak bij de aanwezige scheepsbewoners als blijkt dat de waterslang van de Australier net enkele meters te kort is en hij alsnog, maar nu zonder hulp, zijn schip moet verleggen.

pont canal (aquaduct van bijna 700) meter bij Briare. Ontwerper : Eifel

pont canal (aquaduct van bijna 700) meter bij Briare. Ontwerper : Eifel

Vandaag een fietstocht gemaakt naar de kerncentrale en over een fietspad langs de Loire dat een karrenspoor door een modderig bos bleek te zijn.  Aan de overzijde van de rivier is een mooi nieuw pad aangelegd. Een warme rit door een schitterende omgeving.De watertank wordt tegen de avond bijgevuld zodat wij morgenochtend na de hotelboot
kunnen vertrekken.

Maandag 8 juli 2013
Vandaag een stuk verder, weer met H&E. Er is als steeds niet veel vaarverkeer. Het kanaal naast de rivier blijft mooi en als wij bij Briare de beroemde kanaalbrug van Eiffel (662 meter lang en 11,50 meter breed, kanaal 5,50 meter breed) gepasseerd zijn komen wij op het Canal de Briare. Vanaf hier buigt de Loire naar het westen en gaan wij naar het noorden. In Briare maken wij een lunchstop en bekijken de prachtige mozaiekwerken  van emaille in en buiten de kerk. 8 Km. verder stoppen wij in Ouzouer sur Trézée, opnieuw aan een park waar allerlei voorzieningen zijn. Het is ongelofelijk zoveel zorg  aan de parken besteed wordt in deze regionen. En vaak zijn de voorzieningen gratis.

Vaartijd 4 uur 05″, 25 km en 4 sluizen.

Dinsdag 9 juli 2013

de inmiddels buiten gebruik zijnde 7 sluisjes van Rogny, vroeger konden schepen elkaar in deze 'trap' dus niet tegenkomen

de inmiddels buiten gebruik zijnde 7 sluisjes van Rogny, vroeger konden schepen elkaar in deze 'trap' dus niet tegenkomen

Bij bakker en slager boodschappen gehaald, de epicerie had geen verse groente. Samen weer opgevaren en direct na de laatste opgaande sluis vanaf Briare, een schitterende plek getroffen waar we weer vastmaken. Wij kijken over de dijk naar het Lac de Gazonne, een van de bevoorradingsmeren van dit waterscheidingsgebied. De volgende sluizen zullen wij weer naar beneden geschut worden. Wij blijven vandaag met onze 2 schepen alleen liggen. Het is er heel stil, het dichtstbijzijnde dorp ligt op ongeveer 5 km.
Opnieuw zon , warm, (veel) wind.

Vaartijd  1 uur 55″, 10 km en 6 sluizen.

Woensdag 10 juli 2013
Een schitterende dag, wandelen, luieren, genieten. Tegen de avond komen nog wat jachten overnachten.

Donderdag 11 juli 2013
Opnieuw een prachtige dag en opnieuw genieten. Jack gaat nog even te water om de schroeven te controleren. ’s Avonds met E&H gebarbecued.  En weer enkele jachten die vastmaken voor de nacht.

Vrijdag 12 juli 2013

interieur van de kerk in Briare

interieur van de kerk in Briare

Wij vertrekken op tijd om volgens afspraak om 9 uur bij de sluis te zijn. Helaas is iemand anders daar al voor ons gearriveerd en moeten wij wachten voor de trap van 6 sluizen. Wij krijgen nog enkele tegenliggers en dobberen voor bijna elke sluis omdat de 3e van de serie niet functioneert. Er is 1 sluiswachter die steeds met zijn auto van de ene sluis terug naar de andere(n) gaat om er 5 tegelijk te kunnen bedienen. Uiteindelijk zijn wij net voor de middag in Rogny waar wij aan een hoge kade met veel moeite en alle stootwillen die we hebben, kunnen afmeren. E&H kunnen hier niet liggen vanwege die hoge overstekende kade en proberen het verderop waar het ook niet lukt, varen daarom maar verder.

Eigenlijk is er op dit gedeelte van het kanaal maar één probleem: de telefonische (on)bereikbaarheid. FSR is soms dagen lang vrijwel niet bereikbaar. Alleen sms lukt dan  nog wel eens. Na vele vergeefse pogingen lukt het ons een telefoonverbinding te krijgen via Orange en kunnen we enkele telefoontjes afwerken. Wij informeren waar de Sina ligt
en die blijkt 4 km verderop aan een prachtige kade te liggen met water en stroom. Ook weer gratis. We besluiten direct weg te varen naar die plek, bij het plaatsje Dammarie. 8 Jaar geleden was dit een picknickplek zonder verdere voorzieningen. Er is een bar in het dorp met een depôt de pain, dus blijven wij hier enkele dagen wegens de nationale feestdag.

Vaartijd 3 uur 25″, 10 km en 6 sluizen.

een van de vele prachtig met bloemen getooide sluizen

een van de vele prachtig met bloemen getooide sluizen

Zaterdag 13 juli 2013
Wind, warm, zon. De was wordt gedaan en daarna een uitgebreidere verkenning van de omgeving met zijn 3 mooie en prachtig met bloemen getooide sluizen. Het hele gebied ziet er trouwens buitengewoon verzorgd uit. Tot middernacht buiten gezeten, deze keer weinig last van muggen.

Zondag 14 juli 2013
Nationale feestdag van Frankrijk, dus de sluizen worden vandaag niet bediend. Gisteravond geen greintje last gehad van de festiviteiten die zich overal in Frankrijk afspelen op de avond van de 13e juli. Heel in de verte een enkele vuurpijl gezien.
Nu we het einde van deze route naderen, Canal du Centre –>Canal lateral a la Loire –>Canal de Briare, moet gezegd worden dat dit toch een van de mooiste routes is om te varen. Heel erg rustig, ongelooflijk veel goed verzorgde aanlegplaatsen met heel dikwijls gratis stroom en water. Wat ons bovendien opvalt is de vriendelijkheid en behulpzaamheid van het sluispersoneel. Dat waren we in de Midi wel anders gewend. Daar staken ze geen poot uit. Het merendeel van de sluizen is afgaand en dat maakt het nog meer ontspannen. En als het dan zulk prachtig weer is als de laatste 2 weken dan vragen we ons af: willen we nog wel terug naar het verre zuiden, naar de Midi. De doorslag gevende reden zou dan toch zijn de grotere zekerheid van mooi weer.

het leven is goed in het Franse land

het leven is goed in het Franse land ....

Maandag 15 juli 2013
Vandaag toch maar weer een klein stukje gevaren en voor de rest genoten van zon en omgeving.
Vaartijd 3 uur 20″, 12km en 8 sluizen

Dinsdag 16 juli 2013
We varen door naar Montargis want de scheepsvictualien behoeven nu toch wel dringend een ruime aanvulling. Dat is misschien het enige minpuntje aan dit kanaal: je vaart door of langs allerlei dorpjes en je vindt overal wel ergens een bakker,  op veel minder plekken een meestal zeer sober voorziene epicerie en verse groenten en fruit zijn moeilijk te krijgen.
Maar inderdaad vindt Sanne in Montargis een grote en goed voorzien supermarkt.
Morgen gaan we het Canal du Loing op en dan na 50 km buigen we de Seine op en gaan richting Auxerre.

Vaartijd 3 uur 35″ 17 km en 6 sluizen

..... heel goed zelfs

..... heel goed zelfs

Met dank aan de bemanning van de Sina voor het ‘lenen’ van sommige foto’s.

(Zojuist hadden we een ervaring met de politie van Montargis, met als conclusie dat de eerder gemelde vriendelijkheid en behulpzaamheid niet op hen slaat. maar daarover de volgende keer).

Vrijdag 21 juni 2013

barbecue-les: hoe krijg je een enorm stuk Schweinebrat fertig

barbecue-les: hoe krijg je een enorm stuk Schweinebrat fertig

Een bewolkte ochtend na de kortste nacht. Maar in de loop van de ochtend klaart het op en kunnen we de binnenrand van het bovenluik  van de slaaphut schilderen. Warm weer met in de middag buien.
Diverse campers en jachten vertrekken. In de avond weer nieuwe bezetting van kade en oever. Het blijft een unieke plek; met het grootste plezier zouden we hier meerdere weken door kunnen brengen.

Zaterdag 22 juni 2013
Wij vertrekken om 10 uur naar Gannay, de Sina blijft nog een dagje liggen. In Gannay is een tamelijk grote werf, waaromheen het een onbeschrijflijke rotzooi is. De werf staat overigens wel goed bekend. Er liggen erg veel grote bakken waarop de eigenaren druk aan het werk zijn. Vlak voor de sluis blijkt het laatste stukje kade een  (gemeentelijk) halte nautique te zijn. Daar komt nog net één plekje vrij dank zij het vertrek van een groot Engels jacht. Ook hier weer gratis stroom en water.
In de middag dreigt het weer te gaan regenen, maar op wat spetters na valt het mee. Het waait wel erg hard.
Vaartijd 2.30′ uur, 14 km en 3 sluizen

goed voor de conditie

goed voor de conditie

Zondag 23 juni 2013
Een paar minuten voor tien loop ik maar even naar de sluis, want er is nog weinig activiteit te bespeuren. Ik tref de sluiswachter aan die duidelijk in tweestrijd verkeert. Aan de benedenkant ligt een klein huurjacht waarmee was afgesproken dat zij om half tien zouden opschutten, waarna wij volgens afspraak om 10 uur konden afschutten. Maar op het huurjachtje is nog geen spoor van leven te bespeuren. Ik overtuig de sluiswachter ervan dat zij vanzelf wakker worden als wij aan hen voorbijvaren. Dus laat hij de sluis weer vollopen en kunnen wij door. Bij het voorbijvaren van het huurjacht komt plotseling een fraaie zeer roodharige dame te voorschijn die enigszins schuldbewust knikt als ik roep dat de sluiswachter al 3 kwartier staat te wachten. Wij varen op ons gemak door richting Decise. Helaas blijkt er voor de voor ons vandaag laatste sluis geen  sprake van een aanlegmogelijkheid, overal basaltblokken/puin tot net onder het waterniveau; dus 3 kwartier drijven voor deze sluis vanwege het ‘arret du midi’.
Bij Decise aangelegd achter een alleen varende Australiër aan de kade in het kanaal. We hebben geen zin om door de sluis te gaan naar de splinternieuwe grote en luxe haven van Decise (van waaruit je via een volgende sluis en dan een stukje Loire, door kunt naar het Canal de Nivernais). De nieuwe haven bekeken, waaromheen ook een aantal gites en een hotel.

even een tussendoortje in Fleury

even een tussendoortje in Fleury

Toch wel erg jammer dat we te hoog zijn (5 cm slechts) voor de Nivernais.
In de namiddag arriveert de Sina met H&E. We wandelen nog even naar de Loire, die, zelfs op normaal niveau, toch een indrukwekkende rivier is.
Vaartijd 3.10′ uur, 16 km en 4 sluizen

Maandag 24 juni 2013
De Sina blijft  ons gezelschap houden. Uitgebreid inkopen gedaan, een paar honderd meter voorbij onze aanlegplek is een enorme supermarkt. Makkelijk want je kunt met de winkelwagen vol terug naar het schip.

Dinsdag 25 juni 2013
Samen met de Sina naar Fleury. H heeft voor de lunch een heerlijke abrikozentaart gebakken die wij aan de picknicktafel op de wal verorberen. Aanvankelijk zijn we alleen met onze bootjes, maar het wordt tegen de avond behoorlijk druk. Heel wat pennen worden in de grond geslagen want de kade is veel te kort voor zoveel boten. Als laatste arriveert een soort waterradboot (type Mississippi) aangedreven door een groep trapfietsers die veel lol hebben en blijkbaar veel muziek nodig hebben om de moed er in te houden.

...  waar het plotseling met de rust gedaan is

... waar het plotseling met de rust gedaan is

Vaartijd 2.00 uur, 12 km en 2 sluizen

Woensdag 26 juni 2013
Weinig last gehad van alle gedoe vanaf 4 uur bij de fietsboot.
Om 9 uur bij de sluis afgesproken
Samen naar Nevers. Het laatste stukje is een zijkanaal met 2 zelfbedieningssluizen (via trekkoord) waarvan de werking tijdens de middagpauze helaas ook wordt uitgezet. Haven ligt stampvol met veel oude troep. Paar keer verhaald voordat we eindelijk een plekje hebben. Sanne direct daarna de stad in. Ook hier weer, evenals naar het lijkt in het grootste deel van Frankrijk, staat de toren van de kerk/kathedraal in de steigers. Prachtige stad. De Loire stroomt flink
Vaartijd 4.05′uur, 23 km en 5 sluizen.

Donderdag 27 juni 2013
Water tanken, wisselend bewolkt, teruggevaren naar het kanaal, komen tegen 12 aan bij het pontcanal over de Allier die iets verder in de Loire uitkomt.

op vele km's langs het kanaal worden fietspaden aangelegd

op vele km's langs het kanaal worden fietspaden aangelegd

Voor het aquaduct, met net er achter een dubbele sluis, liggen al 3 jachten te wachten. Je raadt het al, het is inmiddels ‘arret de midi’. Dus is het weer een uur wachten waarna we met 6 jachten achter elkaar toegelaten worden op het pontcanal en vervolgens 2 aan 2 geschut worden. Wel een ontzettend leuk gezicht, wat een brug over de rivier lijkt en daarop zie je dan allerlei boten. Direct na de dubele sluis, verval bijna 10 meter, blijven wij in Guétin aan een lange kade liggen (dit keer zonder verdere voorzieningen) en verkennen de omgeving. H & E komen bij ons eten.
Vaartijd 2.55′ uur, 13 km en 4 sluizen.

Vrijdag 28 juni 2013
Bewolkt, wat miezerig. Wij willen op een gunstige tijd dwz vóór lunchtijd in Court les Barres zijn waar we 8 jaar geleden een prachtige plek aantroffen. Maar vele anderen hebben ondertussen deze plaats ook ontdekt en met enige moeite hebben wij ons in de rij aangesloten, nog een stukje vóór de eigenlijke kade, in de hoop dat er spoedig iemand zou vertrekken en zo gebeurde. Ondertussen regen. Ook hier weer gratis stroom en water en een prachtig parkje met watervalletjes op de koop toe.
Vaartijd 1.30′ uur, 10 km en 1 sluis.

moderne kerkramen in de kathedraal van Nevers

moderne kerkramen in de kathedraal van Nevers

Zaterdag 29 juni 2013
We waren nog aan het ochtendritueel bezig toen Ernst plotseling aan de bel trok. De boten achter hem blijken vertrokken te zijn en er is nu volop plaats aan de ‘nette kade’. Bovendien kunnen we daar vastmaken aan echte bolders en dat is altijd makkelijker en toch ook wel iets safer als aan de ankerpennen. We liggen nu eerste klas precies voor het parkje. Net vóór de Sina ligt een hotelboot van de HAT organisatie, een Nederlands bedrijf, dat gecombineerde fiets-vaarvakanties aanbiedt. Juist deze ochtend vertrekken al hun gasten van de afgelopen week en in de late namiddag arriveren er weer 17 nieuwe gasten (met een bus vanaf Parijs). Werkelijk alle werelddelen zijn vertegenwoordigd. De instructie die even daarna plaats vindt is soms wel wat vermakelijk. Duidelijk is dat een aantal lieden geen of nauwelijks fiets ervaring heeft en zeker niet met het omgaan met de versnellingen op de soms best wel steile hellingen. Maar een uurtje later is alles weer rustig en is het doodstil.

Zondag 30 juni 2013.
Het is nu eindelijk het mooiste weer van de wereld.

het aquaduct over de Allier van onderen ...

het aquaduct over de Allier van onderen ...

We besluiten nog een paar dagen te blijven liggen. Ik plak en Sanne lakt het bovenluik van de slaaphut af. Weer een klusje geklaard. Daarna een aperitief aan boord van de Sina.

Maandag 1 juli 2013.
Een geweldig mooie dag om niet al te veel te doen. Sanne poetst binnenboord en ik schilder de steunen van de zonnepanelen wat bij.  Overigens, met de regelaar van die zonnepanelen is wel iets geks aan de hand. Er loopt water uit de stroomaansluiting van de panelen op de regelaar. Geen idee waar dat vandaan komt. Het moet wel haast condenswater zijn, maar hoe dat kan is een raadsel. Evenals het feit dat dat geen kortsluiting veroorzaakt. De leverancier heeft zoiets nog nooit (natuurlijk?) gehoord. Hopen maar dat het apparaat niet sneuvelt, want zonder zonnepanelen zijn we zeer beperkt in de keuze van onze ligplaatsen, tenzij we dagelijks de motor laten lopen om de accu’s bij te laden. In de middag ter afkoeling  een mooie fietstocht langs de Loire  gemaakt.

Dinsdag 2 juli 2013

..... en van boven, met de wachtende schepen

..... en van boven, met de wachtende schepen

Vroeg, wat heet, om 7 uur, opgestaan. We willen vandaag een flink stuk varen omdat het voor ons liggend deel van het kanaal niet zo interessant is. Het weer is wel lekker warm maar grotendeels bewolkt. Het doel is Ménetréol, maar daar blijkt helaas geen stukje kade nog vrij te zijn. We proberen daarom vervolgens het relais nautique de l’embranchement de St. Tibault. Een prachtige naam, maar omgekeerd evenredig met de kwaliteit van de aanlegmogelijkheden, zeer schuine onregelmatige rotswanden met daaronder puin. Ondanks onze dikke autobanden,krijg ik het schip niet goed vrij van de stenen en na een half uurtje prutsen besluiten we om een meer geschikte plaats op te zoeken. Ondertussen is de Sina dit haventje voorbijgelopen en nu zijn we samen op zoek naar een goede plek. Die vinden we net boven sluis van Bannay.

En dan gebeurt het …….. Als ik vlak achter de Sina aan stuurboord wil aanleggen, schuin op de wal afsteven en vlak voordat de kop de wal raakt, de boegschroef een tikje naar bakboord geef, slaat dat ding op hol en is niet meer te stoppen. Met een toenemende snelheid zwaait de kop naar de betonnen rand van het kanaal aan bakboord.

aan het parkje van Cours-les-Barres

aan het parkje van Cours-les-Barres

Heel, heel gelukkig heeft Sanne de tegenwoordigheid van geest om juist op tijd een van de grote autobanden (die nog op het voordek lagen van de vorige aanlegpoging) buitenboord te hangen op precies de goede plaats.De haast onvermijdelijk lijkende klap (met dito schade) blijft zo gelukkig uit. Vervolgens snapt Sanne ook nog wat er aan het gebeuren is en schakelt in het vooronder de hoofdschakelaar van de boegschroef uit. Einde boegschroef ??  Als ik dan vervolgens weer terug wil naar de plek achter de Sina gooit de sluiswachter precies op het moment dat ik dwars in het kanaal lig, de sluiskleppen volaan open en lukt het me niet meer om de Artemis netjes aan de kant te krijgen. De kont van het schip wordt richting sluis gezogen, vooruit draaien kan niet meer omdat de kop inmiddels vlak achter de Sina ligt, achteruit niet omdat ik hooguit 2 meter speling heb voor ik op de stenen loop. Vooral dankzij de bemanning van de Sina komt alles uiteindelijk nog goed, zonder een schrammetje. Maar daar is heel wat trekkracht van H&E voor nodig en onderussen was de sluis ook zo ongeveer vol, zodat de stroming weer sterk afnam. Als we stevig afgemeerd liggen blijkt de bediening van de boegschroef zo dood als een pier. Vervolgens blijkt de hoofdzekering nog perfect in orde. Ergens aan de motor van dat ding moet ook nog een zekering zitten, die van de stuurstroom. Met meer geluk dan wijsheid vind ik dat ding doordat ik op een knopachtig dingetje onderaan de motor druk en dat vervolgens plotseling naar binnen klikt en vast zit. Om een lang verhaal kort te maken: even daarna blijkt alles weer te werken als vanouds.

dit soort slecht sluitende sluisdeuren kost dus onnoemelijk veel water

dit soort slecht sluitende sluisdeuren kost dus onnoemelijk veel water

Maar net als bij de motorsteunen teistert mij de vraag: hoe kan zoiets zomaar gebeuren. Geen idee.
Eerst maar met H&E een borrel gedronken op de goede afloop. Daarna nog een uurtje geprutst om het vooronder weer op orde te krijgen, want om een beetje bij die motor te kunnen was een deel van de vloer opengelegd. En eerlijk gezegd, een vol pakhuis is er niets bij.
Ondertussen heeft een hele mierenfamilie zijn weg op het schip gevonden en vallen de muggen ons agressief aan. Het late “diner” uit blik smaakt na zo’n dag extra lekker.
Vaartijd 8.15′ uur, 47 km en 9 sluizen.

REIS 2013
We hebben de afgelopen periode grotendeels in Beaulon gelegen, de internetverbinding was daar zo traag dat het niet mogelijk was onderstaand bericht eerder op het weblog te plaatsen.

Maandag 10 juni 2013.

Onze redders in de nood, Jos (r) en Robert (l) van Gent

Onze redders in de nood, Jos (r) en Robert (l) van Gent

Om ongeveer 11.15 uur rijdt een auto met Nederlands kenteken het terrein van de capitainerie op. Onze redders in de nood: Jos van Gent (van onze ‘huiswerf’ van Gent watersport in Kerkdriel) en zijn broer Robert stappen aan boord. Ze zijn vanochtend, of liever vannacht, in alle vroegte vertrokken en hebben een voorspoedige reis gehad. Even later liggen de roosters van de stuurhut op de wal en alle luiken van het motorruim open. Net op dat moment begint het ook stevig te regenen, maar gelukkig is dat na een dik half uur over en staat er weinig wind, zodat de stuurhut grotendeels droog blijft. Binnen de kortste keren is de dynamo afgekoppeld, staat er een ‘potkrik’ (zo heet dat geloof ik) onder de motor opgesteld en wordt de voorzijde van de motor weer op normale hoogte gebracht.

de beide afgebroken steunen

de beide afgebroken steunen

Dan volgt het verwijderen van de oude afgebroken steunen en van de trillingsdempers, die uit voorzorg ook meteen vervangen worden. Daarna het monteren van de nieuwe steunen en trillingsdempers et voila, alles is weer in de oude staat hersteld. Ik zet dat hier in een paar zinnen neer, maar er is natuurlijk een paar uur heel hard gewerkt, waarbij vooral opvalt hoe goed deze twee mannen op elkaar ingespeeld zijn en precies weten wat te doen. En dat terwijl het werken in de motorruimte van onze Artemis voorwaar geen sinecure is want er is nauwelijks ruimte.

idem, iets gekanteld zodat de breuken wat duidelijker zijn

idem, iets gekanteld zodat de breuken wat duidelijker zijn

Weliswaar zijn beide broers redelijk lang maar gelukkig ook erg slank, want de houdingen waarin zij zich in die krappe ruimte moeten wringen en liggend in onmogelijke bochten de klus klaren had mij minstens 3 wervels gekost. En één wervel afgelopen winter was echt genoeg. Ondertussen heeft Sanne voor een uitstekende lunch gezorgd. Daarna wordt door de mannen de dynamo weer ge(her)monteerd en vervolgens de nodige controles uitgevoerd. Tenslotte mag ik de motor starten en wordt er proefgedraaid. Als een zonnetje, niet het kleinste spoor van trilling, geen getik. Kortom alles weer in orde.

opnieuw maar nu van de andere kant

opnieuw maar nu van de andere kant

Na nog even een koffie/cola gedronken te hebben, stappen Jos en Robert weer in de auto, terug naar Kerkdriel, nog 8 uur rijden voor de boeg. Eerlijk gezegd, ons in lichte verbijstering achterlatend. Wij hadden verwacht dat een en ander véél meer tijd zou kosten; Sanne had zelfs al warm eten voorbereid, maar kon slechts een stukje kip met stokbrood voor onderweg aan ze kwijt. Maar deze service van de firma van Gent mag absoluut uniek genoemd worden. Hulde en bedankt mannen!!

close up van de ene steun

close up van de ene steun

Veel tijd om bij te komen hadden we niet, want luttele seconden later rijden Sjaak en Lenie het terrein op. Eigenlijk is dan een avond tekort om wederzijds alle verhalen van de afgelopen tijd aan elkaar kwijt te kunnen. Gelukkig gaat het met hun familie nu weer de goede kant op. Maar in korte tijd 2 keer met spoed naar NL terug i.v.m. ernstige ziektes gaat je zeker niet in de koude kleren zitten. Laat in de avond  gaan we ter kooi, moe maar vol(ge)daan. Ik sliep al iets eerder, geloof ik.
Dinsdag 11 juni 2013

en idem van de andere steun

en idem van de andere steun

Niet zo overdreven vroeg weer uit de veren, Sanne heeft lekker vers stokbrood en croissantjes gehaald. Vandaag wordt het nu toch eindelijk echt een beetje zomer. Na de koffie Sj & L uitgezwaaid. Sanne bedenkt dan dat ze nog een paar wassen wil draaien, nu we toch aan de stroom liggen en dat voor de komende week niet zeker is. Dus morgen pas verder, alhoewel het woord ‘pas’ hier eigenlijk niet op z’n plaats is. Met zo’n motorprobleem na een long weekend weer kunnen varen is uniek. Samen op de fiets naar Leclerc om de wijnvoorraad aan te vullen.

Woensdag 12 juni 2013

zij kwamen ons verder opvrolijken

zij kwamen ons verder opvrolijken

we vervolgen de tocht: aquaduct over de Loire bij Digoin

we vervolgen de tocht: aquaduct over de Loire bij Digoin

We varen weer, zonnetje erbij, beetje wind, zeer aangename temperatuur, zo’n 26 graden. Direct na het aquaduct over de Loire de eerste sluis van het Canal lateral á la Loire. Meteen de laatste elektrische sluis, voorlopig komt het echte sluiswerk er weer aan: deuren opendraaien, rinketten sluiten, aan de andere kant rinketten opendraaien en tenslotte die deuren opendraaien. Nieuw is dat er op de meeste plaatsen naast het kanaal een prachtig fietspad ligt en dat er per 2 sluizen nu één sluiswachter beschikbaar is, die met zijn autootje tussen ‘zijn’ 2 sluizen op en neer pendelt. We hebben dus inmiddels ook hele series telefoonnummers van sluiswachters, want wij weten vaak van te voren niet waar/hoe laat we willen stoppen. Zien we plotseling een leuke plek, dan willen we niet verder hoeven te varen omdat we al aangemeld zijn voor de volgende sluis. Zo gebeurt dat dan ook al meteen vandaag. Bij Coulanges zien we een mooi stukje kade met bolders en diep genoeg. Heerlijk, mooi weer, rustige omgeving, geen straatlantaarn te bespeuren. Stoppen dus. Genieten van een donkere, stille nacht. Alhoewel vogels, cicaden en kikkers tesamen een aardig volume produceren.
Vaartijd 2 uur 10″, 11 km en 2 sluizen.

Donderdag 13 juni 2013

overnachtingsplek bij Coulanges

overnachtingsplek bij Coulanges

Nog steeds mooi weer. We vertrekken redelijk op tijd, na een belletje naar de sluiswachter, en koersen richting Diou. Daar hebben we 8 jaar geleden een aantal dagen vastgelegen omdat er na een zware ‘orage’ bijna 150 enorme bomen over het kanaal en over de sluis omgewaaid waren en de VNF uiteindelijk de hulp van een bosbouwfirma in moest roepen omdat ze zelf niet de benodigde apparatuur hadden om de ellende op te ruimen. De kade in Diou ligt vol met 3 flinke ‘luxe motors’, allemaal van Nederlandse origine maar inmiddels in Engels bezit. Net voorbij de kade is de kant nog net diep genoeg voor ons en met ruime hulp van de Engelsen hebben we toch een mooi plekje. De schipper van de boot achter ons staat er zelfs op om onze ankerpennen in de grond te mogen slaan.
Na de lunch wordt schrijver dezes van zijn inmiddels winterse haardos ontdaan en als reactie krijgen we direct daarna een forse bui met zware rukwinden. We liggen onder de bomen en 2 uur later ziet het schip er niet uit: vol met afgewaaid blad en takken. Omdat het tot laat in de avond blijft gieten laten we dat maar zo, morgen poetsen we wel weer.
Vaartijd 2 uur 10″, 11 km en 3 sluizen.

Vrijdag 14 juni 2013
We zijn ruim 2 uur bezig onze Artemis weer toonbaar te maken. Sluiswachter gebeld en we kunnen nog net voor het ‘arret de midi’ door de sluis. Dan laten we het kanaaltje naar Dompierre sur Bresbe aan bakboord liggen en varen op ons dooie akkertje door richting Beaulon. Tot onze verrassing ligt er dan net onder de sluis een prachtige kade met bolders en ……. met stroom en water. Daarnaast een ruim grasveld met mooie grote bomen, dus ook schaduw genoeg voor wie dat prefereert. En inmiddels prachtig weer. En dat is allemaal gratis. (We blijven toch echte Hollanders!). Op de kant staan een paar campers (die zijn ook gek op gratis stroom) en aan de kade een paar Engelse jachten, die we op één na allemaal al eerder gezien hebben. Zo is er altijd wel een gezellig praatje te maken. Verder is het is er oorverdovend stil op allerlei kwinkelerende vogeltjes na en genieten we van een heerlijke rust. De verlichting op het terrein is niet aangesloten. Volgens de eigenaar van een camper (uit Boxtel) omdat enkele jaren geleden een groep zigeuners illegaal stroom aftakten van de lantaarnpalen. Dus is het om 22.30 aarde-donker en ligt iedereen te kooi.
Vaartijd 2 uur 15″, 12 km en 3 sluizen.

Zaterdag 15 juni 2013

Sanne ervaart jeugdherinneringen in het kerkje van Coulanges

Sanne ervaart jeugdherinneringen in het kerkje van Coulanges

Fantastisch weer. Wij noemen dat ‘Midi-weer’, tegen de 30 graden, licht windje, soms een verdwaald wolkje. Sanne doet boodschappen in het dorpje, waar het meest elementaire wel te krijgen is. Verder luieren en lezen. De Confiance, die we nu voor de 4e keer ontmoeten komt ook binnen en de eigenaar (Chris) biedt aan om met zijn auto naar de supermarkt te gaan. Zij varen hele korte stukjes om vervolgens met de fiets dan weer hun auto te halen.

Zondag 16 juni 2013
Waarom verder varen bij dit prachtige weer. Sanne wandelt en fietst, ik doe voornamelijk niets.

Maandag 17 juni 2013

Nog steeds schitterend weer. Sanne verkent de omgeving verder en blijft klagen dat het groenteaanbod in al die kleine dorpjes zo bedroevend is. In de middag krijg ik de geest: het luik van het vooronder wordt losgehaald en op een zeiltje op een picnic tafel in de schaduw krijgt de onderzijde met de elektrische staalborstel en daarna met krabbers en schuurpapier een grote beurt. Daarna in de menie gezet. Echt zo’n klus(je) waarvan we al jaren zeiden dat het nu eindelijk eens moest gebeuren. Laat in de avond het loodzware kreng weer teruggezet in de beugels. Is geen handige klus voor je rug, want de verf was nog net niet droog genoeg om het ding makkelijk beet ter pakken.
In de avond plotseling weer problemen met het pompje om het douchewater af te pompen. Dus weer een kleine overstroming. We maken alles zo goed mogelijk droog wat vooral redelijk lukt omdat we het direct ontdekt hadden en het water nog niet in de teerlaag was ingetrokken. Maar ondertussen ben je wel uren bezig. En steeds weer opnieuw de vraag: wat heeft dit nu weer veroorzaakt. Om 23 uur besluiten we om dat morgen verder uit te zoeken.

Dinsdag 18 juni 2013
Behoorlijk last van m’n rug, kennelijk toch iets te veel gebukt bij het bewerken van het luik en daarna bij het gehannes met het pompje (onder de vloer naast de douche). Na demontage van het pompje blijkt dat het aan de onderkant vol met haren en troep zit. Schoongemaakt en getest in een emmer water. Loopt weer perfect. Weer gemonteerd: helaas resultaat nihil. Dan toch maar uit de voorraad apparatuur het reserve pompje te voorschijn gehaald. Na montage lijkt die wel te werken. Maar we vertrouwen het toch voor geen meter. Want zo nu en dan lijkt de vlotter wel het signaal te geven dat er gepompt moet worden, maar dan duurt het gevaarlijk lang voordat de pomp reageert. Maar het gaat steeds net goed als je de even de vlotter nog een keer omlaag drukt. We besluiten het maar zo te laten en extra goed op te letten als er gedoucht wordt.

Woensdag 19 juni 2013
Onze aanval van werkdrift begint buitensporige vormen aan te nemen. We nemen nu het vluchtluik van onze slaaphut onder handen, d.w.z. de binnenrand en de houten bekleding daarvan. Hoewel het heerlijk warm blijft moeten we toch een paar keer met krabben en schuren ophouden vanwege de geleidelijk steeds zwaarder wordende regenbuien. Uiteindelijk hebben we die rand onder de paraplu afgekit. Ondertussen nog een groot Engels jacht, de Avalon, verhaalt van een paar schepen achter ons naar net voor ons; zijn startmotor is doorgebrand en daarom wil hij nu aan de stroom liggen en water kunnen tanken. Een vriend van de zwager van de sluismeester is tractormonteur en gaat proberen het 45 jaar oude apparaat weer te herstellen.
De afgelopen dagen was het een continu komen en gaan van jachten en van campers. Zittend op ons achterdekje blijft dat een boeiend schouwspel, een helpende hand aan een collega-schipper geeft altijd weer aanleiding tot een praatje. Veel camper-eigenaren zijn werkelijk oeverloos bezig voordat ze zo’n ding naar hun zin op de goede manier op de goede plek hebben staan. Vooral de misverstanden tussen de chauffeur en zijn partner die aanwijzingen geeft zijn dikwijls hoogst vermakelijk. Bij dat alles blijft het een zeldzaam rustige en stille plek.

Donderdag 20 juni 2013
De eerste dag van de zomer. Het zal allicht beter worden als de lente, die gemiddeld toch zwaar onder de maat was.

de Sina (CH), de Artemis (NL) en de Confiance (GB) op de mooiste aanlegplek tot nu toe

de Sina (CH), de Artemis (NL) en de Confiance (GB) op de mooiste aanlegplek tot nu toe

Gisteren en vannacht is er met de regen weer een enorme hoeveelheid stuifmeel op het schip terecht gekomen. In plaats van wit is is alles geel-bruin. Dus de oude dame maar weer eens uitgebreid gesopt. Zijn we daar bijna klaar mee, zien we opeens de Sina met E&H uit de sluis komen die even later vlak achter ons vastmaken. Zij zijn ruim 4 weken na ons uit Auxonne vertrokken. In de namiddag onder het genot van een drankje weer uitgebreid bijgepraat.
Het reisplan: de route voor de komende weken is: Décize —> Briare —> St Mammes.

Vrienden zijn altijd welkom.

Zaterdag 1 juni 2013

3 splinternieuwe hefbruggen in Montceau les Mines

3 splinternieuwe hefbruggen in Montceau les Mines

Om 9 uur gaat de eerste van drie draaibruggen voor ons open. Daarna binnen telkens 100 meter nog van dat soort bruggen, alles op afstand bedient. Het weer wordt beter, wisselend bewolkt maar tenminste droog en hoewel de wind noord is stijgt de temperatuur naar wel zo’n 15 graden! De Levrek, een Engelse zeilboot vaart met ons mee. Zij hebben een paar jaar in Griekenland gevaren en zijn nu op weg naar huis. Maar ze hebben nog nooit in Franse kanalen gevaren, denken ook dat we niet samen in de sluizen kunnen, terwijl hun boot net 10 meter is. De manier waarop ze de sluizen nemen kost ons wel heel wat extra tijd. Hij legt aan, zij zet met een touw een leeg krat op de kant, waarop ze dan af kan stappen, vervolgens brengt ze lijnen naar voren en naar achteren uit plus een derde lijn naar het midden, daarna klautert ze via het krat weer op het schip en hengelt het krat weer binnenboord. Dan mag de sluis eindelijk bediend worden. Maar goed, allengs gaat het sneller en we hebben tenslotte alle tijd. De tocht gaat voorspoedig tot net de laatste vóór onze geplande aanlegplek, bij het plaatsje Genelard. De sluis staat open naar de verkeerde kant en het is inmiddels 1 minuut over 12. Dus een uurtje wachten want de lunchpauze is voor de meeste sluiswachters heilig. Ruim een uur later is de sluiswachter weer terug en kunnen we door. Inmiddels was er nog een jacht uit Etten Leur gearriveerd. Zij waren onderweg naar de Midi, maar hebben het bij Chalon sur Saône opgegeven: te veel stroom, onbetrouwbare betonning en enorme hoeveelheden troep in het water, met name drijvende boomstammen, die je door de golfslag nauwelijks ziet. Dus zijn ze bakboord uit het Canal du Centre opgegaan.

nog net een plekje in Genelard

nog net een plekje in Genelard met stroom

Wij leggen een stukje voorbij de sluis aan, en vinden tot onze stomme verbazing een electriciteits paaltje, pal naast het schip. Te laat om de verder varende Engelsen te waarschuwen, want die voeren verder omdat ze beslist op een plek met stroom wilden liggen vanwege de kou. En leden dus kou, want waar zij uitkwamen was geen stroom.
Aan de overkant liggen een flink aantal supergrote (meer groot dan super) boten, vnl. Amerikanen en Engelsen, allemaal tot jacht omgebouwde Nederlandse ‘luxe motors’. Het zonnetje schijnt, er is veel minder verkeer langs het water dan in Montceau en een weldadige rust daalt over ons neer.
Vaartijd 4uur 40′,  18 km en 7 sluizen.

Zondag 2 juni 2013

de "Gretige Henriette"; hoe leg je een Amerikaan uit welke interpretatie aan deze naam gegeven moet worden

de "Gretige Henriette"; hoe leg je een Amerikaan uit welke interpretatie aan deze naam gegeven moet worden

Koude nacht, stevige N wind en zonnig. Dus ideaal voor Sanne om de wasmachine weer uren le laten maken, zodat in de namiddag de lakens weer fris op de bedden kunnen. Eind van de middag zien we plotseling de “Gretige Hentriette” aan komen varen en aanleggen aan de overkant. Maar kennelijk een nieuwe eigenaar. Wij nieuwsgierig erheen: inderdaad. Pete en Sally hebben hun prachtige tjalk (moeten) verkopen, medical problems. De nieuwe eigenaar stelt zich voor als ‘Bill Post’, inderdaad, voorouders afkomstig uit Urk. Heeft nog een jaartje bij Baan gewerkt.
Ook aan hem uitgelegd hoe gretig Henriette was. Maar heel jammer, het schip is er behoorlijk op achter uit gegaan, overal komt roest onder het berghout vandaan. Een van de bekende zwakke plekken bij dit soort boten, vooral wanneer ze van staal en niet van ijzer zijn (zoals de onze).

Maandag 3 juni 2013.

iemand zin om mee te varen naar Sardinie?

iemand zin om mee te varen naar Sardinie?

Zelfde weer: koude nacht, stevige N wind en zonnig, dus waarom zouden we niet nog een dagje blijven. We lezen, luieren en lanterfanten wat. s’Middags samen een wandeling door het dorp. Langzamerhand zijn de temperaturen van dien aard dat ik ook uit de luwte van het schip durf te (wil) komen.

Dinsdag 4 juni 2013
Het weer wordt steeds beter. Tot zelfs 17 graden (juni midden Frankrijk!!). We varen daarom een hééééeel klein stukje verder. Welgeteld 3 km en 1 sluis verderop.  In Palinges is een prima stukje kade, verder geen voorzieningen. Montceau was druk (met verkeer langs de oevers), Genelard al aanzienlijk minder en hier in Palinges heerst bijna een serene stilte. We genieten nu echt van de zon. Verder is er ook nauwelijks vaart, nooit meer dan 4 schepen per dag.
Vaartijd 1 uur 05”, 3 km en 1 sluis.

Woensdag 5 juni 2013

stiekem meeschutten (zoekplaatje)

stiekem meeschutten (zoekplaatje)

Het is absoluut memorabel, vanochtend voor het eerst sinds we aan boord zijn, de kachel niet aangestoken. Het is prachtig tot zelfs warm weer. Het bovenluik van de voorhut wordt opengelegd om het vocht dat zich de laatste weken tussen het hout en de kitrand heeft opgehoopt te laten verdampen. Over enige dagen kan dan het herstelwerk beginnen. Sanne verkent de omgeving eerst wandelend en in de middag zoekt zij verkoeling op de fiets en bezoekt de tuin en het kasteel van Digoine. Palinges zelf heeft een mooie Romaanse kerk.
Vandaag komen er zelfs een zestal schepen voorbij, een klein Engels jachtje (misschien 7 meter) met twee mannen aan boord legt net vóór ons aan. Zij willen via Corsica naar Sardinie varen. Je moet maar durven. Voor ons onbegrijpelijk dat zij met een dergelijk scheepje op dit moment de Rhone met al de daarin drijvende bomen en laat staan de Middellandse Zee op gaan. Na het avondeten zitten we nog een poosje buiten te lezen. Ook voor het eerst deze reis.

Donderdag 6 juni 2013

n.a.v. het nieuws van deze week: wellicht een aardig optrekje voor een directeur van een Nederlandse zorginstelling?

n.a.v. het nieuws van deze week: wellicht een aardig optrekje voor een directeur van een Nederlandse zorginstelling?

Wij bellen de VNF en vragen of wij om 9.00 uur de sluis in kunnen en 10 minuten later staat de sluiswachter al op ons te wachten. Het is opnieuw rustig en zonnig, nauwelijks vaart en wij varen voorspoedig , met regelmatige controle van de sluiswachter die kijkt of alles goed gaat met de automatisering . Toen wij hier in 2005 (in de omgekeerde richting) voeren moesten wij vanaf het begin van het kanaal tot Monceau les Mines de sluizen nog met de hand bedienen. Rond lunchtijd zijn wij in Paray le Monial waar we wel wat schepen zien liggen maar in eerste instantie niet in de gaten hebben dat het de haven is. Een stukje verder moeten we toch concluderen dat het kennelijk wel de haven was. We draaien om en varen een stukje terug om aan te leggen achter twee boten met de Ierse vlag. Het afgelopen uur heb ik het gevoel gekregen dat er iets in de schroef zit. Het schip trilt licht en zo nu en dan hoor ik iets tikken. Een en ander zit me toch niet lekker. Dus wat doet een schipper dan: hij gaat te water en controleert de schroef etc. Niets te vinden, alleen valt op dat de manchet die om het vrije stukje as zit niet meer zo makkelijk te draaien is als voorheen.
Sanne de stad in. Inspectie in de motorruimte levert ook niet echt iets duidelijks op, maar het valt me op dat de hoek van de Python-drive-as naar de koppeling groter lijkt geworden. Maar erg zeker weet ik dat toch ook weer niet.
Vaartijd 3 uur 30″, 19 km en 6 sluizen.

Vrijdag 7 juni 2013

ten bewijze (watertemperatuur < 20 graden)

ten bewijze (watertemperatuur < 20 graden)

Sanne ’s ochtends de stad in, ik geef het schip een uitgebreide wasbeurt. De aanlegplek is prima maar er is vreselijk veel verkeer  over de weg aan de overkant. We besluiten om na de lunch een klein stukje (met 3 sluizen) verder te varen naar een plekje in the middle of nowhere, om te genieten van een nachtje absolute stilte. Maar op weg daarheen wordt het getril en getik in de machinekamer steeds erger. Opnieuw op onderzoek in de machinekamer. Eigenlijk is nog steeds hetgeen me het meest opvalt de vreemde hoek tussen de Python drive en de keerkoppeling. Maar wat me dan plotseling wel opvalt is dat als de koppeling van de vooruit in de achteruit wordt gezet het net is of de motor aan de achterkant iets wordt opgetild. Geen idee wat het is maar ik vertrouw het voor geen milimeter. We besluiten om met de laagst mogelijke snelheid door te varen naar Digoin en daar door een monteur naar de python drive te laten kijken.

open lucht mis vlak naast de haven

open lucht mis vlak naast de haven in Paray le Monial

In de haven is het overvol en in eerste instantie leggen we aan op een plek met de kont aan de steiger en de kop vast aan een voorliggend schip. Na wat rondzoeken blijkt er net een brug verder nog een plekje te zijn, waar ook een van de twee Ieren van gisteren in Paray ligt. We denken dat die plek net lang genoeg is, maar natuurlijk is ie 20 cm te kort. Na het nodige gemanouvreer bedenkt de Ier plotseling dat hij nog makkelijk een meter vooruit kan en even later liggen we prinsheerlijk aan een mooie kade.
IK ga bellen met Nico, die normaal in Roanne ligt, hier ongeveer 50 km vandaan, of hij een monteur weet in de buurt die met dit type motoren en schepen vertrouwd is. Hij bezorgt me een adres hier 4 km verder op. Ik besluit daar morgen heen te fietsen. Verder varen durf ik niet meer, er is iets helemaal niet in orde, maar ik heb geen idee wat. De Ieren nodigen on uit voor een drankje, tesamen met 2 Ierse vrouwen die met hun schip ook juist zijn gearriveerd Het wordt gezellig en laat.
Vaartijd 3 uur 35″, 14 km en 3 sluizen.

Zaterdag 8 juni 2013

vrijwel afgescheurde motorsteun rechts voor

vrijwel afgescheurde motorsteun rechts voor

We verhalen het schip naar een iets ruimere plek, precies voor de capitainerie. De havenmeesteres hoort van ons probleem en adviseert dringend om supervoorzichtig te zijn met het door Nico aangegeven bedrijf. Ze heeft van allerlei problemen met de man gehoord vanwege slecht en onafgewerkt werk, tot aan rechtszaken toe. Ik raak nu toch wat in de zorg en besluit om dan maar eerst de monteur van het verhuurbedrijf tegenover de haven er naar te laten kijken. Krijg de belofte dat hij maandagochtend om 9.30 uur komt. Bel ondertussen met de thuiswerf en krijg van Jos te horen dat een probleem met de Python drive ook in Frankrijk op te lossen moet zijn. Na de lunch ga ik nogmaals op inspectie in de machinekamer en indachtig een opmerking van NIco over een controle van de motorsteunen, vind ik plotseling de oorzaak: beide voorste motorsteunen van de Mitsubishi zijn afgebroken. Wat kan er in vredesnaam gebeurd zijn en hoe moet dat hier in Frankrijk gerepareerd worden. De motor is aan de voorkant zeker 4 á 5 cm naar beneden gezakt en hangt los tussen de trillingsdempers, vandaar dat de hoek achter tussen de Python en de keerkoppeling dus inderdaad nadrukkelijk veranderd is. Weer herhaald bellen met de werf in Nederland. Een oplossing lijkt ver te zoeken. Maar dan komt Jos met een fantastisch voorstel. Hij gaat vanavond nog in Hardinkxveld bij de motor  leverancier nieuwe steunen halen en komt dan maandag met een collega, met de steunen, met nieuwe trillingsdempers, en met lasapparatuur en de hele ratteplan naar Digoin. Het probleem is namelijk extra gecompliceerd omdat op de motorsteun rechts voor de dynamo is gemonteerd. Die moet dus eerst gedemonteerd worden, dan moeten op de nieuwe steun bevestigingspunten voor de dynamo gelast worden en daarna moet alles weer gemonteerd worden. Bovendien moet de motor (een paar honderd kilo) natuurlijk een end opgetild worden om de nieuwe steunen en trillingsdempers etc.  te kunnen monteren. Voorwaar geen eenvoudig karwei. Maar het is wel een opluchting dat we de oorzaak nu weten. Al blijft de angst een beetje dat we (nu) nog niet zeker weten of de python drive beschadigd is. En de hamvraag is natuurlijk: wat heeft dit veroorzaakt. Ik maak nog wat foto’s van de steunen voor de zekerheid en stuur die naar Jos op. Ook hij en ook de leverancier van de motor hebben zoiets nog nooit gezien. De motor heeft inmiddels ruim 2400 uur gelopen als een tierelier. s’Avonds regent het flink.

Zondag 9 juni 2013

en hier de linker kant, volledig afgebroken

en hier de linker kant, volledig afgebroken

Bij mooi weer wachten we een dagje af op de dingen die komen gaan, of meer nog: op de mensen die gaan komen. Want morgen komen ook nog Sjaak en Lenie langs, op weg naar de Midi en die blijven een nachtje slapen.
Bij mij blijft toch nog wel enige ongerustheid of alles nu wel opgelost kan worden. Plus de hamvraag: wat kan de oorzaak geweest zijn. Zou de steun rechts voor toch geleden hebben van de continue trekkracht die de dynamo in zijdelingse richting heeft uitgeoefend? Het wordt morgen wel bloedspannend.

Zondag 26 mei 2013
Wisselend bewolkt, 13 graden, frisse ZW wind. Na een koude nacht veel condens op de raamkozijnen, in weerwil van het feit dat we gisteravond niet zelf gekookt hebben, maar weer heerlijk gegeten bij Le p’tit Kir. Mocht je ooit in de buurt komen, dit restaurant is een echte aanrader.
Wat die ramen betreft, het wordt steeds duidelijker dat de oorzaak van die condens is dat de ‘koudebrug’ niet goed werkt omdat er geen isolatietape op de stalen rand waarop het raam steunt, is bevestigd. De condens zit n.l. niet op de binnenflens waarmee het raam wordt vastgekneld, maar alleen op het kozijn zelf.
We doen de nodige voorbereidingen om morgen weer te varen.

Maandag 27 mei 2013

Alles ziet er weer keurig uit, de gewraakte inlaat en het gat er omheen, Zie de foto's van enkele weken terug. Maar ze hebben er ook 3 weken over gedaan!

Alles ziet er weer keurig uit, de gewraakte inlaat en het gat er omheen, Zie de foto's van enkele weken terug. Maar ze hebben er ook 3 weken over gedaan!

Schitterend weer. Vroeger zou ik gezegd hebben: na een wat mistige ochtend kregen we een flauw zonnetje te zien en kon de winter jas wel uit. Maar van dit voorjaar is het ongetwijfeld de mooiste dag tot nu toe. Halverwege de ochtend kan het fleece jack zelfs uit. Ook monsieur Philippe is ongetwijfeld in een uitstekende stemming, de prijs voor 27 ligdagen komt per saldo uit op net iets minder dan vijf en een halve euro per dag, all in. Hij vindt dat we al pech genoeg hebben en als ik voorzichtig vraag of die prijs wel inclusief elektra is, kijkt hij me aan op een manier dat ik denk: niks meer vragen en wegwezen anders gaat het zo weer regenen.
Daarna: fantastisch, we varen weer. Dat een relatief groot aantal sluizen daarvoor de extra hulp van VNF-medewerkers nodig had, mocht de pret niet drukken. Hoewel de eindconclusie toch moet zijn: als de kennelijke staat van de elektronica gelijk is aan die van de dijken/kades, dan zal dit kanaal de komende jaren nog heel wat maanden dicht zijn. Uiteindelijk komen we tegen vijf uur pas in Montchanin aan. Van de jachthaven met alle voorzieningen echter geen spoor; wel een soort werfje met daaromheen een onvoorstelbare troep en stampvol met wat dito onverzorgde bootjes. Maar een stukje terug bij het kantoor annex de werkplaats van de VNF is een redelijke kade met bolders waar we een uurtje later tenslotte nog gezelschap krijgen van een groot zeil jacht en een huurpraam. Inmiddels is er wel reden tot zorg: ik heb nog nooit een barometer op 965 millibar zien staan, maar daar staat de onze nu wel op. Al moet je daarbij wel rekenen dat we inmiddels op ruim 350 meter boven de zeespiegel ronddobberen.
Vaartijd  7 uur 45′, 13 km en 19 sluizen.

Dinsdag 28 mei 2013
De ochtend begint een flauw zonnetje afgewisseld met flinke wolken, maar de temp is aangenaam. We vertrekken een half uur na die andere 2 jachten en ontwikkelen vervolgens een snelheid gelijk aan die van een slak op een vers geteerde ton. Handbediening zou sneller gaan en net zoveel mankracht kosten. Slechts 3 van de negen sluizen functioneren naar behoren. Halverwege de ochtend begint het eerst wat, even daarna flink te spetteren en tegen half twaalf valt de regen weer met bakken uit de lucht. Het gaat zo hard dat Sanne tegen de tijd dat we wat moeizaam afmeren in Montceau-les -Mines geen enkel droog T-shirt meer heeft; na elke sluis komt ze doorweekt weer terug van het voordek naar de stuurhut.  Wat het weer betreft zijn we weer helemaal terug bij af. Zodra we goed vastliggen, wat altijd erg lastig is met de kop aan de steiger, aan één kant een vingersteiger van amper 5 meter lang, die vrijwel onder water verdwijnt als je er op gaat staan, harde wind en een striemende regen, gaat binnen de kachel weer op maximum draaien en kan het gehannes om alles droog te krijgen weer beginnen. De barometer staat nog steeds even bedonderd laag.
Vaartijd 4 uur 20′, 12 km en 9 sluizen.

Woensdag 29 mei 2013
In de vroege ochtend hoor ik het al weer: het regent ‘cats and dogs’. De weersvoorspelling voor de komende dagen: koud met veel regen. We besluiten om dan maar weer een paar dagen te blijven liggen. Toestanden zoals gisteren moet je niet al te vaak hebben want dan gaat de lol er echt vanaf. Als reactie klaart het weer 2e helft van de ochtend nog wat op, maar we laten ons niet in de luren leggen. Morgen en overmorgen is de temperatuur maximaal 13 graden en beide dagen meer dan 10 mm regen. De eerste 3 dagen varen is er geen haven met voorzieningen en ook geen zon, dus dan willen we wel over stroom kunnen beschikken. Sanne neemt de gelegenheid te baat om uitgebreid te fourageren in de supermarkt. ’s Avonds met Engelse vrienden een glas wijn gedronken.

Donderdag 30 mei 2013.
We blijven hier vandaag liggen. Het giet de ganse dag van de regen en wij zitten met de kachel aan. Gelukkig hebben wij leesvoer genoeg en komen zo de dag goed door. De weersvoorspellingen zijn dermate slecht dat we besluiten om hier nog te blijven. Vooral vanwege de stroom.

Vrijdag 31 mei 2013
Als verwacht: het regent nonstop de hele dag bij 12 graden en NNW wind. Zelfs voor de herfst zou het guur zijn.  Omdat de verwachting voor morgen een stuk beter is spreken wij met de brugwachter af dat tussen 9 en half 10 de drie beweegbare bruggen een paar honderd meter verderop voor ons bediend zullen worden. En nu maar hopen dat Meteo France zich niet vergist.
De planning is om de komende weken via het Canal lateral á la Loire richting Parijs te varen. Maar vooralsnog zal dat zeer kalmpjes aan moeten want we willen net onder Parijs via de Seine en daarna de Yonne naar het Canal de Bourgogne. Maar vooralsnog is de Yonne gestremd vanwege een crue. En dat heeft niets met wijn te maken maar betekent gewoon ‘extreem hoog water’. Doorsteken naar het Canal de Nivernais is ook geen optie, de kruising met de Loire blijft om dezelfde reden gestremd en verder is dit kanaal is onder de huidige omstandigheden voor ons ook niet bevaarbaar omdat we door het hoge water niet onder de bruggen/door de tunneltjes kunnen varen. “On verra”.
Om toch maar met een optimistisch geluid af te sluiten: eigenlijk kun je deze zomer (tot nu toe) maar het beste met een schip in Frankrijk zijn; stijgt het water dan stijgen we mee, maar binnen blijft het droog!

Zondag 19 mei 2013

Een bijzondere ochtend: het is droog! Daarna in de middag en avond enkele buien, tijdens de nacht vrijwel continue regen bij een harde, vlagerige wind. Sanne brengt de moed op om een flink stuk te wandelen en maakt wat foto’s van de omgeving. Ik vind het te koud. Heb spijt dat ik mijn thermo-ondergoed niet bij me heb. Binnenboord kunnen we het overigens wel warm houden.

Maandag 20 mei 2013.

Daar wordt een mens toch wel weer vrolijk van.

Daar wordt een mens toch wel weer vrolijk van.

Het wordt een eentonig verhaal. De weerberichten worden steeds slechter. Zelfs als de stremming hier iets verder wordt opgeheven, is het de vraag of we wel verder willen varen zolang het weer zo slecht blijft. De achterbuurman is van mening dat we dan wel een risico nemen; volgens hem is het gestremde stuk zo slecht dat er elk moment op een andere plek een gat in de dijk kan vallen, al dan niet bij een inlaat of een overloop.

Dinsdag 21 mei 2013
Weet ik niets meer van. Zal wel de hele dag geregend hebben. Voor de komende nachten wordt er vorst aan de grond verwacht. Wij lezen boek na boek. De kachel slaat nu ook tijdens de nacht aan!

Woensdag 22 mei 2013
De achterbuurman blijkt gelijk te krijgen. Er is een hoge ome van de prefectuur komen kijken naar de voortgang van de werkzaamheden en heeft vastgesteld dat een veel langer/groter stuk van de dijk onbetrouwbaar is geworden en eerst verder gerepareerd moet worden. Daarop heeft de locale directie onmiddellijk een bericht uitgestuurd dat de vaart niet a.s. maandag hervat kan worden en dat het kanaal voor onbepaalde tijd gesloten blijft. In ons haventje heerst enige verslagenheid; daar hebben we nu niet 3 weken op liggen wachten. Vanwege de diverse stremmingen door het hoge water (crue heet dat op z’n Frans) zijn de mogelijkheden echter beperkt. Half Frankrijk lijkt wel verzopen. Wij besluiten om nog maar enkele dagen af te wachten. Met minder dan 10 graden overdag, net boven nul in de vroege ochtend en behoorlijk wat wind is varen met de zomertent erop, dus met een open stuurhut, ook al geen feest.
Onze immer vriendelijke en meelevende havenbaas overweegt op te houden met de verhuur van bootjes en een skicentrum te beginnen.

Donderdag 23 mei 2013

Als het even droog is blijkt het toch best een boeiend landschap

Als het even droog is blijkt het toch best een boeiend landschap

Inderdaad is er sprake  van wat ijsachtige afzetting op het dak. Na mijn val van het schip eind oktober vorig jaar ben ik daar als de dood voor. Het weerbericht tot en met het weekend is waardeloos, daarna gaat, misschien, de dagtemperatuur omhoog tot wel 17 graden. We besluiten dat dat de minimumtemperatuur is om te varen.

Vrijdag 24 mei 2013
Tot onze stomme verbazing verschijnt er tegen vieren een VNF-auto en komt een glunderend baasje ons meedelen dat er vanaf a.s. lundi  á neuf heures weer gevaren kan worden. De werkzaamheden zijn klaar en het kanaal wordt weer gevuld. Nadien horen we  dat ze helemaal niet een langer stuk van de dijk van damwandplaten hebben voorzien, alleen een paar deukjes hebben opgevuld in het pad naast het kanaal. Daarmee was de prefect ook geheel tevreden; hij had immers zijn autoriteit nadrukkelijk waargemaakt door het kanaal 3 dagen langer en volstrekt onnodig gesloten te houden. Nu maar hopen dat de dijk het houdt tot we er maandag voorbij zijn. Wel een tikje zuur voor de twee boten die gisteren en vandaag het wachten opgegeven hebben en zijn omgekeerd om via de Saône en het Canal entre Champagne en Bourgonde naar het noorden te varen. Ruim 100 km tegenstrooms op de Saone, waar de afvoer op dit moment ruim 1400 m3 per seconde is. Bovendien gaat dat kanaal ook pas maandag open.
Tijdens de nacht realiseer ik me dat de zaken aan het omkeren zijn: werd ik voorheen wakker als het hard begon te regenen, nu word ik wakker en realiseer me plotseling waarom: het regent niet. Maar even later begint het vertrouwde getik weer en geheel gerustgesteld val ik weer in slaap.

Zaterdag 25 mei 2013
Eigenlijk zou ook het schip weer eens een flinke beurt moeten hebben, maar het is stervens koud en het regent. Dus dat moet maar even wachten. Nieuwe regel: onder de 15 graden wordt het schip niet gewassen. Voor mijzelf geldt ook zoiets, niet bij temperaturen onder de 20 graden. Maar met de kachel is dat nog wel te regelen.
Voor morgen is de weersvoorspelling iets beter: droog, 12 graden en wind ZW 3. Dan moet er dus gewassen worden en dus moet toch eerst het dek gepoetst worden. En natuurlijk alle voorbereidingen om maandag weer te varen, alle elektronica opladen, controles in de machinekamer etc. Maar we gaan weer, na 24 dagen oponthoud!  Richting Digoin. Als de dijk het houdt.

REIS 2013  bericht 2

Voor de goede orde zij nog maar even vermeld: wil je de foto’s vergroot zien, dan erop dubbelklikken. Via terug of back ga je weer naar het verslag.

Het meer van waaruit dit kanaal gevoed wordt: water genoeg!

Het meer van waaruit dit kanaal gevoed wordt: water genoeg!

Zaterdag 11 mei 2013
Vannacht zo nu en dan regen, vanochtend is het een beetje droog maar behoorlijk fris. Even na tienen komen S&E koffie drinken en gedag zeggen, zij rijden vandaag naar huis. In de haven is het afgrijselijk rustig. Geen huurders en geen eigenaren. Toch wel slecht voor de tijd van het jaar, maar de stremming van het kanaal doet er ook geen goed aan. Juist nu er voor het eerst in jaren in dit kanaal geen gebrek aan water is sneuvelt een deel van de dijk van het hoogste pand. Gebrek aan onderhoud?
Plotseling kan ik geen mail meer verzenden via mijn laptop. Na het nodige gehannes blijkt dat Vodafone een andere gebruikersnaam  voor de uitgaande mailserver heeft bedacht, omdat ik een ander abonnement heb sinds een maand. Zou wel zo handig zijn als ze je daarover informeerden.

Zondag 12 mei 2013

Automatisch werkend water-inlaat systeem in het kanaal

Automatisch werkend water-inlaat systeem in het kanaal

Koud, nat en winderig. Veel gelezen. Kebab gehaald op de hoek van het pleintje. Nooit eerder gegeten. Smaakt prima.

Maandag 13 mei 2013
Vanwege de voortdurende koude zuidenwind met nauwelijks zon het schip maar weer eens gedraaid. Met de boeg naar de wind is het in de stuurhut een stuk aangenamer. Soms denk ik, hadden we de wintertent nog maar niet ingeruild voor de zomertent. Maar half mei in midden Frankrijk: koud weer met veel en vaak regen en zelfs nog steeds veel wateroverlast, dat verwacht je nou niet direct.

Dinsdag 14 mei 2013
Zowaar, vandaag een prachtige dag. Ideaal weer, zonnig, soms even een wolkje, een heel licht windje en heerlijk warm. Zo mag het tot Kerstmis blijven. Van de gelegenheid gebruik gemaakt om de raamrubbers en -vilten van het keukenraam te vervangen. Valt wel even tegen, kost de hele middag om alles piekfijn in orde te krijgen.

Vrijwel leeg kanaalpand, de dijkbreuk is helemaal achteraan rechts. Het lijkt nog wel wat maar de breedte is 2 á 3 meter, de diepte ongeveer 30cm

Vrijwel leeg kanaalpand, de dijkbreuk is helemaal achteraan rechts. Het lijkt nog wel wat maar de breedte is 2 á 3 meter, de diepte ongeveer 30cm

Maar nu zijn alle raamklussen dan ook weer voor een paar jaar van de baan. Met dank aan de VNF die uiteindelijk pas gisteren begonnen blijkt aan de reparatie van het bovenste kanaalpand. Op het web staat nog steeds dat de stremming in principe tot de 15e zal duren. Wij hopen dat het een week later zover zal zijn. Uiteindelijk liggen we hier al 16 dagen. En het ergste van al: de barometer zakt gierend.

Woensdag 15 mei 2013.
Het viel te verwachten. Sinds ergens vier uur van morgen is het beginnen te regenen en dat is tot op vanavond nog steeds het geval en zo nu en dan regent het nog knap hard ook. De barometer is in 12 uur tijd liefst 20 millibar gezakt, de middagtemperatuur van 22 graden gisteren naar 12 vandaag. Misschien dat ik het al eerder gezegd heb in het verslag van dit jaar: tot op heden meer dieselolie verbruikt voor de kachel dan voor de motor. De stilte in de haven is oorverdovend. In het kanaalpand waar wij nu liggen wachten in totaal 4 schepen op “reprise de la navigation”. O ja, en natuurlijk vlak voor het ‘droge’ pand ligt nog de met boomstammen geladen spits.

Duidelijker beeld van het lege kanaal. Het probleem (le trou) zit in de bocht

Duidelijker beeld van het lege kanaal. Het probleem (le trou) zit in de bocht (de arm van de kraan is nog net te zien)

Donderdag 16 mei 2013
De VNF heeft het bericht van de stremming weliswaar van haar website gehaald. Maar de stremming duurt onverminderd voort, het wordt op z’n vroegst komend weekend. Ook de regen weet van geen ophouden. We krijgen wel een duidelijk dagritme: slapen - eten - lezen - drinken - slapen.

Vrijdag 17 mei 2013
Rond half tien is het warempel droog. De havenmeester heeft ook nog steeds niets van de VNF gehoord. Daarom gaat hij straks zelf maar eens een kijkje nemen. Rond het middaguur is hij terug met de mededeling dat er waarschijnlijk volgende week donderdag weer gevaren kan worden. Als het meezit zelfs woensdag al. Maar wij zijn wat sceptisch aan het worden. Zeker is dat de nieuwe damwand vrijwel klaar is. Vanavond wordt daarachter beton gestort, dat kan dan vervolgens 3 dagen drogen, zaterdag zondag en maandag. Gelukkig dat het maandag 2e Pinksterdag ook nog mag drogen. (Zouden ze hier geen sneldrogende onderwaterbeton kennen?). Dan dinsdag de zaak afwerken en woensdag het pand weer vullen. Dat duurt  ook nog minstens een dag, want het is een stuk van 4030 meter lengte.

Dijkwerkers leggen een nieuw stuk damwand aan weerszijden van de inlaat, waar de oude dijk het begeven had.

Dijkwerkers leggen een nieuw stuk damwand aan weerszijden van de inlaat, waar de oude dijk het begeven had.

Ik krijg van de achterbuurvrouw, die met de havenbaas is meegegaan, een serie foto’s van het betreffende stuk kanaal en de werkzaamheden daar.

Zaterdag 18 mei 2013
De wind is naar het NO gegaan en neemt toe. Het is koud en nat en regent zo nu en dan. Gelukkig dat we aan de stroom liggen, met het elektrische kacheltje in de lage stand houden we het binnenboord net aangenaam. En varen met dit voortdurende herfstweer zou ook niet alles zijn. Maar inmiddels loopt het havengeld (€ 11,- per dag) wel op. De weersvoorspelling voor de komende week geeft nog steeds maximumtemperaturen van 13 graden.

De damwand platen moeten heel wat meters de grond in getrild worden

De damwand platen moeten heel wat meters de grond in getrild worden

Foto’s met dank aan Elisabeth van de Pascal.

Tenslotte, soms hebben Fransen toch wel wat gevoel voor humor:

Vissen verboden. Wat niet meegespoeld was hebben ze ongetwijfeld al lang verorberd

Vissen verboden. Wat niet weggespoeld was hebben ze ongetwijfeld al lang verorberd