Archive for juni, 2019

Logboek week 02-06

Zondag 2 juni

kermisattractie (doolhof), te groot voor één foto

kermisattractie (doolhof), te groot voor één foto

Prachtig weer. Vannacht voor het eerst geslapen zonder een extra deken. Zo’n koud voorseizoen hebben we nog nooit eerder gehad. Sanne heeft moeite met de overschakeling naar dit mooie weer. Eigenlijk gebeurt er vandaag niets bijzonders. Tot ongeveer 18.00 uur als er op de capitainerie twee licht nerveuze Australiërs verschijnen met de melding dat de motor van hun gehuurde boot in de 3e sluis vóór de haven er mee opgehouden is. Die 3 sluizen zijn gekoppeld en daarmee is dus het hele traject geblokkeerd en ze hebben geen idee wat te doen. Jim adviseert ze de bekende oudhollandse methode: een lange lijn en jagen. Ondertussen bellen we de VNF om de volgende 2 sluizen op handbediening te zetten omdat de automatische bediening om 19.00 uur stopt en het niet gewenst is om een boot tussen die volgende 2 sluizen te laten liggen. Daarna gaan we naar ze toe en blijken ze al kreunend en puffend halverwege sluis 3 en 2 te zijn.

supertrampoline

supertrampoline

Maar omdat de man aan de sleeplijn die op het achterschip vast zit, veel harder trekt dan de man aan de voor-sleeplijn komt het schip voortdurend dwars te liggen. En verder staat er dan op het schip nog een derde flipper voortdurend aan het roer te draaien, wat natuurlijk meer tegen- dan meewerkt. Als we ze uitleggen hoe het wel moet gaat het ineens een stuk beter. Jim en ik begeleiden de boot door de 2 volgende sluizen en halen ze dan naar de kade in de haven. Overigens, de verhuurder kon niet komen omdat er vandaag geen technische man aanwezig was! Maar wel € 6.000,- per week laten betalen! De volgende dag was die technische man er wel en had in 10 minuten het probleem opgelost: resetten van een of ander relais! Overigens komen de kermiswagens al in grote getale aangereden (trucks met oplegger + aanhanger + caravan) en het plein tussen de haven en de rivier raakt steeds voller. Hopelijk zijn wij volgend weekend (Pinksteren) weg uit de haven want rust en stilte zijn dan ver te zoeken. Maar eerst blijven we nog een paar dagen liggen omdat de huid van mijn handen dermate kapot is dat ik geen lijn kan hanteren. In de late avond nog een bezoekje van een zeer geïnteresseerde mogelijke koper van ons bootje.

Maandag 3 juni.

spookhuis, past ook niet op één foto

spookhuis, past ook niet op één foto

Vannacht verrast door één geweldige hoosbui. Maar als we opstaan is het al weer mooi weer en zo heurt het ook hier. Terug naar de huisarts, (weer zonder afspraak) omdat de handen niet beter worden. Zij verwijst ons nu door naar een dermatoloog in Montauban, maakt daarmee een spoed-afspraak voor woensdag ochtend 8.00 uur en wilde geen honorarium: “ik weet niet wat het is en jullie hebben al een eerder consult betaald”. Ook dát is Frankrijk. Overigens, de rekening van de werfbaas in Castelsarrasin is er nog steeds niet. Ik bel hem op en meldt op z’n voicemail dat ik woensdagochtend naar hem toe kom en niet eerder weg ga dan wanneer ik die rekening heb.

Dinsdag 4 juni.

Fantastisch weer.

Als je maar durft, 40 meter hoog

Als je maar durft, 40 meter hoog. (foto eerst aanklikken!)

De temperatuur binnenboord komt voor het eerste boven de 30°C. We passen daar onze activiteiten op aan: niks doen dus. Behalve in de avond, want als we morgenvroeg om 8 uur in Montauban moeten zijn betekent dat wel dat we om 7 uur moeten vertrekken en dat is voor ons wezenloos vroeg.

Woensdag 5 juni.

Om 6 uur uit de kooien, om 7 uur in de stromende regen op weg naar de kliniek in Montauban. Ruim voor 8.00 uur bij de kliniek. Blijkt een modern gebouw met dito inrichting, geen secretariaat, afspraak uitsluitend via internet of telefonische doorverwijzing van een arts. In dit pand huizen meerdere specialisten. De dermatoloog blijkt een zeer vriendelijke, hulpvaardige, uitstekend Engels sprekende en tamelijk jonge vent te zijn, die binnen enkele minuten zijn diagnose gesteld heeft. Volgens hem een aandoening die ik al veel langer heb en die nu plotseling manifest en uitgebreid is geworden. Conclusie, de kans is aanzienlijk groter dat je er méé dan áán dood gaat. Hij voorziet ons van de nodige recepten, geeft zijn privé 06 nummer en een code dat we hem ten alle tijde kunnen bereiken met een vraag of voor zo nodig een volgende afspraak of meer medicijnen. Opgelucht verlaten we het pand. Een klein uurtje later zijn we in Castelsarrasin op de werf waar ik Christophe zijn kantoortje in zie schieten. Als ik daar even later binnen wandel zwaait hij trots met de rekening en meldt dat hij die ook nog per mail heeft gestuurd. Nog steeds in de regen terug naar de haven en de boot. Na de lunch de apotheek geplunderd (en ook mijn portemonnee!). Het regent nog steeds. We vinden dat we nu eindelijk weer eens bij de Florentin mogen gaan eten. Terug aan boord en kijkend naar de naam van het schip vlak achter ons realiseren we ons dat de eigenaresse vandaag is begraven en dat roept toch direct weer herinneringen op.

Donderdag 6 juni.

tollend bakje aan uiteinde molenwiek, 50 meter hoog

Tollend bakje aan uiteinde molenwiek, 50 meter hoog. (Ook deze eerst aanklikken!)

Nu weer een stralende dag, afwisselend is het wel. We besluiten om nog maar een paar dagen te blijven liggen. Mijn handen zijn te pijnlijk en kapot om te gaan varen. Maar wel gefoerageerd zodat we direct weg kunnen als dat beter wordt. Stoffel gebeld voor zijn verjaardag.

Vrijdag 7 juni.

Vandaag weer nat en kil. Afwisselend is het weer zeker. Mijn handen worden niet slechter maar beter kun je het ook niet noemen. Nog maar een dagje blijven liggen. De kermis op het grote plein wordt verder opgebouwd en in de avond draait al een deel. Ik heb in Nederland nog nooit zo’n uitgebreide kermis gezien, met bovendien een aantal attracties waar je mij voor geen goud in krijgt.

Zaterdag 8 juni.

De kade aan de rivier ligt ook al aardig vol

De kade aan de rivier ligt ook al aardig vol

Na een echt koude nacht (5 °C) wordt het toch wel snel warmer. In de ochtend bezoek van een Amerikaans stel, geïnteresseerd in de boot en doorgestuurd door Jim. Maar eigenlijk weten ze nog niet wat voor boot ze willen hebben en ik denk niet dat ze beseffen dat een historisch vaartuig als het onze toch wel behoorlijk veel onderhoud met zich meebrengt. Verder een zeer rumoerige avond met zo’n kermis naast de deur. Als mijn handen, die iets beginnen op te knappen, het enigszins toelaten willen we morgen toch echt (en eindelijk) vertrekken.

Logboek week 26-05

Zondag 26 mei.

N.B. De foto’s zijn meestal veel mooier (groter) als je er op klikt. Via het pijltje ‘een pagina terug’ kom je weer in het verhaal.

Rustdag. Sombere ochtend. Sanne gaat naar de markt, ik geef het schip een stevige wasbeurt. Laat op de middag komt de zon toch nog tevoorschijn. Dan komt de klus waarvan ik vorige week al een foto op het weblog heb gezet. De pontons die zomers op de rivier liggen worden in het najaar altijd geheel ontmanteld en naar binnen gesleept omdat ze door de soms hoge waterstanden en de sterke stroming ’s winters niet op de rivier mogen blijven liggen. En dus moeten ze in het voorjaar weer naar de rivier terug en begint de puzzel waar welk stuk thuis hoort.

Als het geheel weer in elkaar is gezet (met behulp van een hijskraan) wordt het naar z’n plek op de rivier getrokken en gekoppeld aan ankers waarbij ook altijd 2 duikers nodig zijn. Al met al een 2 dagen durende klus elk voor- en elk najaar; kosten jaarlijks € 5000.- , opbrengst altijd minder. Als de gemeente (Moissac) slim was geweest hadden ze even gekeken naar Montauban, 30 km stroomopwaarts, waar ze 3 prachtige steigers op de rivier hebben liggen, zodanig geconstrueerd dat die het hele jaar door kunnen blijven liggen. Maar ze vinden deze mooier. C’est la France. Voor ons (havenmeester en een paar schippertjes) is het overigens best een leuke klus.

Maandag 27 mei.

de opbouw van de buiten steiger begint vorm te krijgen

de opbouw van de buiten steiger begint vorm te krijgen

De kraandrijver en een paar gemeentewerkers zijn al op tijd (9.30 uur!) begonnen met de legpuzzel en aan het einde van de dag ligt het eerste gedeelte op z’n plek. Morgen het 2e deel. Sanne repareert ondertussen een van de ritssluitingen van de wintertent. Die is overigens al meer dan 30 jaar oud maar voldoet nog steeds prima, zeker met het nog steeds wisselende en veelal regenachtig weer.

Dinsdag 28 mei.

Vannacht enkele zware buien, inmiddels droog maar somber en niet echt warm. Ik werk het blog bij, Sanne informeert bij het Office du Toerisme naar een Engels sprekende huisarts vanwege enkele eczeem-achtige plekken op mijn benen die maar niet weg willen.

Woensdag 29 mei.

en zo ziet het er uit als de puzzel is opgelost ....

en zo ziet het er uit als de puzzel is opgelost ....

De dag begint zwaar bewolkt maar allengs wordt het ietsje lichter. De grote groepspraktijk (5 artsen) heeft vandaag geen plek meer en de komende 4 dagen zijn ze met z’n allen vrij!, Hemelvaartsdag plus aansluitend weekend. Overigens spreekt geen van die 5 ook maar enigszins een fatsoenlijk woord Engels. Dus maar binnengelopen bij een (vrouwelijke) arts in het centrum van het dorp, waar we naar een half uurtje wachten een afspraak kunnen maken voor later die middag. Blijkt overigens zeer behoorlijk Engels te kunnen spreken. Consult verloopt zeer plezierig, al is ze niet helemaal zeker van haar diagnose, wat ze ook eerlijk zegt. Daarna Sanne naar de supermarkt om inkopen te doen voor de ‘haven-barbecue’ van vanavond (opening van het seizoen). Zij redt het nog net om tegen zessen alles voor de barbecue klaar te hebben. Jim (de havenmeester) heeft inmiddels het terras bij de capitainerie opgetuigd en we hebben met zo’n 30 mensen een supergezellige avond met een niet onaanzienlijke hoeveelheid spijs en drank. Leuk dat er naast allerlei oude bekenden ook nieuwe gasten zijn: geleidelijk aan wisselt de bezetting van zo’n haven toch elk jaar wel wat. Met name de vele buitenlanders willen na een paar jaar hier toch ook nog enkele jaren naar Noord-Frankrijk en Nederland of komen van daar terug naar het warmere zuiden. Het belangrijkste overigens: Jochem belde vanmiddag dat er op dit moment geen reden tot zorg is. Wel wordt de controle-frequentie wat opgevoerd.

Donderdag 30 mei, Hemelvaartsdag

Zonovergoten met wel een frisse noordelijke wind. We keutelen wat aan, schip gewassen, Sanne de overhemden dito en maakt ook nog een flinke wandeling.

Vrijdag 30 mei.

... en gekoppeld aan de wal. Plaats voor 6 á 8 bootjes

... en gekoppeld aan de wal. Plaats voor 6 á 8 bootjes

Zon en weinig wind. De gebruikelijke was werkzaamheden. Mijn medicijnen geven een lichte verbetering. Patrick en Laurence hebben vandaag hun boot (de Zac) weggebracht naar Castelsarrasin voor de verkoop, het was hun eerste vaartocht na vijf jaar. Laurence heeft de werfbaas (Christophe) gevraagd om nu eindelijk mij de rekening te sturen van de reparatie van de Python drive van 3 weken geleden. Dat had ie inmiddels al wel 10 keer beloofd, maar ja: druk, druk, druk.

Zaterdag 1 juni.

Het weer is nu gewoon ouderwets fraai. Eindelijk de stuurhut helemaal open, zowel de beide zijkanten als de achterkant van de ‘wintertent’ opgerold. Voor het eerst dit seizoen een ‘koude warme maaltijd’. Na de nodige moeite kom ik er eindelijk achter waarom, als je een mail doorstuurt, de bijlagen niet zonder meer meekomen. Gelukkig weet Jim, of liever Sandra, dat nu ook. Mail was namelijk op de capitainerie binnen gekomen

Zondag 2 juni.

Dat verslag ga ik hopelijk (over)morgen schrijven.